Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/38

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


వ.⁠

అనుచు దశరథుండు విజయుండును ఘృష్టియు మంత్రపాలుండును సిద్ధార్థుండును
రాష్ట్రసాధకుండు నశోకుండును జయంతుండును సుమంత్రుండును నను నెన
మండ్రు మంత్రులం బిలిపించి యందు సుమంత్రుం గనుంగొని.

⁠ 42


తే.⁠

మనపురోహితు లగుచున్న మహితమతుల, ఘను వసిష్ఠుని వామదేవుని సుయజ్ఞు
ననఘు జాబాలిఁ గశ్యపు మునుల మఱియుఁ, దగినవారినిఁ గొని సమ్మదమునఁ దెమ్ము.

⁠ 43


వ.⁠

నా విని సుమంత్రుండు నేఁగి ప్రియ మెసంగం బిలిచి యమ్మునులం దోడ్కొని
[1]వచ్చిన.

⁠ 44


క.⁠

జనపతి వారల నుచితా, సనములఁ బెం పెనయ నునిచి సమ్మద మొందన్
[2]గొనకొని పూజించి నయం, [3]బెనయంగా మ్రొక్కి వారి కి ట్లని పలికెన్.

⁠ 45


క.⁠

సుతులు మును నాకు లేమిని, మతి నెంతయు వసటఁ బొంది మత్కులహితులన్
సుతులఁ గన నశ్వమేధము, చతురతఁ జేయంగఁ గోరి సమ్మతి మిమ్మున్.

⁠ 46


మ.⁠

ఇటు రప్పించితి నాదుయాగము మనం బింపారఁ జేయింపుఁ డా
దట నన్నన్ ముద మంది యామునిపతుల్ ధాత్రీశ పెం పొంద నీ
విటు లూహించినబుద్ధి లెస్స తగ నీయిష్టం[4]బ పుష్టంబు గా
ఘటియింపం గల దధ్వరోద్యమము వే కావింపు మిం కీ వనన్.

⁠ 47


వ⁠

దశరథుండును మనోరథసంతోషభరితుం డయి మంత్రుల నాలోకించి.

⁠ 48


సీ.⁠

ఒనరంగ సరయువునుత్తరతీరంబు, నను యజ్ఞవాట మొనర్పుఁ డోలి
[5]సంభారువులు దెండు శాంతులు సేయింపుఁ, డధ్వరవైకల్య మరయుచుండు
బ్రహ్మరాక్షసకోటి క్రతువిఘ్న మైనప్డథ, క్రతుకర్త చెడిపోవుఁ గాన క్రతువు
గురువులయానతిఁ బరిపూర్తి వొందఁగా, విధ్యుక్తగతిఁ జేసి వెలయవలయు

⁠


⁠

మంత్రకోవిదులార సమర్థు లగుచు, మానితాశ్వము విడువుఁ డేమఱక యుండుఁ
డశ్వమేధము సేసి యన్వయము పరఁగఁ, దగినపుత్రులఁ గాంచెద ధర్మ మెసఁగ.

⁠ 49


వ.⁠

అని పలికి యమ్మునుల మంత్రుల వీడు కొల్పి యంతఃపురంబున కరిగి యభిమతం
బెసంగ.

⁠ 50


చ.⁠

తన ప్రియపత్నులం గడుముదంబునఁ గన్గొని కాంతలార యేఁ
దనయులఁ గాంచఁ గోరి యుచితం బగు నేమముతోడ నధ్వరం
బొనరఁగఁ జేయుచుండెద శుభోన్నతి మీరును దీక్షఁ గైకొనుం
డనవుడు సంతసిల్లిరి ముఖాంబుజముల్ వికసిల్ల నత్తఱిన్.

⁠ 51


సీ.⁠

ఏకాంతమున సూతుఁ డి ట్లను దశరథుఁ, గనుఁగొని భూమీశ కశ్యపునకుఁ
దగ విభండకముని తనయుఁడై పుట్టెడి, నమ్మునీశ్వరునకు ననఘమూర్తి
చిరపుణ్యుఁ డగుఋశ్యశృంగుఁడు పుట్టెడు, రోమపాదుం డనుభూమివిభుఁడు

⁠
  1. ↑ వచ్చి ముందటం దెచ్చిన
  2. ↑ గనుకనిఁ బూజించి
  3. ↑ బెనయఁగ మధురోక్తి వారి
  4. ↑ బదృష్టంబు సంఘటి
  5. ↑ సంభారములు