పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/202

⁠

శోకము నిత్యానిత్యవి వేకుల చిత్తములఁ జేర వెఱచున్ మనసా!

⁠ 16

క.⁠

ఏకము నిత్యము బ్రహ్మము వైకల్పితవికృతు లున్న వస్తువు లెల్లన్ ఏకత్వ మెఱుఁగువారికి శోకము మోహంబు లేదు సుమ్మీ మనసా!

⁠ 17

క.⁠

మనసు సరస్వతిఁ గనుఁగొని జననీ! నామనసు శోకసంతాపమునన్ బొనుఁగుపడి వివేకమునకుఁ గొనఁగొఱయై చాల నూలుకొనదని పలుకన్.

⁠ 18

గీ.⁠

వాణి యతనిఁ జూచి వత్స! యీవిభ్రాంతి నీకె కాదు కలదు నిఖిలమునకు స్నేహదోష మధికమోహంబు పుట్టించు మోహమే యనర్థమూల మరయ.

⁠ 19

శా.⁠

క్లేశప్రాయబహుప్రియోరువిషవల్లీబీజముల్ విత్తఁగా నాశాస్నేహమయాంకురంబు లుదయంబౌ శోకవైశ్వానరా వేశంబుల్ కొనసాగ నందుఁ బొడమున్ వేవేలు శాఖాశిఖల్ గా శోకద్రుమముల్ కుకూలహుతభుక్కల్పంబుచే దేహికిన్.

⁠ 20

సీ.⁠

అనవుడు మనసు వేదాంతశారదఁ జూచి                           దేవి! నీ వెంత బోధించి తేని శోకాగ్నిచేతఁ జీకాకైన కతమున                           నెదను బ్రాణము ధరియింపఁ జాల నంతకాలమున ని న్నవలోకనము చేయఁ                           గంటిఁగా కిఁక నింతకంటే మేలు కలుగునే యన వత్స! కాఁగాదు మరణప్ర                           యత్నంబు పాపమయంబులైన

⁠