పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/200

⁠

మతి నిజ మయ్యెనేని మనమన్కిత మంతయుఁ దీరు నాత్మకున్ గుతిలము మాను నాఖలునకు స్మృతి గల్గదు గాని యేమిటన్.

⁠ 5

ఆ.⁠

అనిన శ్రద్ధ పల్కె నావిష్ణుభక్తితో దేవి నీదృఢప్రతిజ్ఞవలనఁ జయ్యనన ప్రబోధచంద్రోదయం బగు మనసు తనువుతోడ మనఁగలేదు.

⁠ 6

క.⁠

అని విష్ణుభక్తియు మనం బునకున్ వైరాగ్యమహిమ పుట్టించుటకున్ బనిచిన వ్యాససరస్వతి చను నపు డామనసు శోకసంతాపమునన్.

⁠ 7

సీ.⁠

హా! కామరాగమదాది పుత్రకులార                           కానరారేల నాకూనలార! కడుపు చుమ్మలు చుట్టఁగా నెట్లు నే నిర్వ                           హించెద నను నూఱడించరయ్య! హా! యసూయాదికన్యకలార! న న్ననా                           థను విడిచి యిట్లు పోజనునె మీకు నక్కటా! హింసాదులైన కోడండ్రార!                           యెక్కడ నున్నారు దిక్కు నాకు

⁠

గీ.⁠

నేది యేదితి మిమ్ముల నిన్నినాళ్ళు పాపకర్మపుదైవ మీపగిది మిమ్ము నొక్కరుని జిక్కకుండఁగ నుక్కడంచె బాపురే నాదురంతదౌర్భాగ్యమహిమ.

⁠ 8

చ.⁠

విసమువిధాన నెక్కుడు వివేకముఁ జూపుచుఁ బ్రాణమారుత గ్రసనము చేయుచున్ దనువు రాచుచు మర్మవిభేది వేదనన్ వెసఁ గలిగింపుచుం దనువు వేఁదుఱు గొల్పెడి శోకసంజ్వరం బసదృశభంగినంచు మన సాతురతంబడి మూర్ఛ చెందినన్.

⁠ 9