పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/142

క.⁠

అనుమానపడక వల్లభ వినుమా నామాట వారివీరిబలె నన్ గనుఁగొనకుము కులకాంతలు పెనిమిటిధర్మమున కెడమ పెనిపెట్టుదురే.

⁠ 81

సీ.⁠

అనవుడు మతిఁ జూచి యను వివేకుఁడు నీవు                           విషయరసాస్వాదవిముఖురాల నగుచు నవస్థాత్రయం బనుసంకేత                           నిలయంబు చేరక నిమిషమాత్ర మిన్నకుండినఁ జాలు మున్ను నాతోడుతఁ                           గలహించి చిరవియోగమునఁ బొరలు నుపనిషద్భామిని నొకభంగి బోధించి                           హరిభక్తిశాంత్యాదు లైనచెలులు

⁠

గీ.⁠

పొసఁగ నాతోడఁ గూర్పఁ బ్రబోధచంద్రుఁ డుదయమై ఘోరభవపాశయూధనిబిడ బంధమోక్షంబు మనవంశకర్త కొసఁగుఁ గొమ్మ! నీ విందులకు నియ్యకొంటివేని.

⁠ 82

శా.⁠

నాయుగ్రంపుఁబ్రతిజ్ఞ యొక్కటి సుమీ నాళీకపత్రాక్షి! దో షాయత్తతత్వమతిం బురంబులఁ ద్రిలోకాధీశ్వరుం గట్టరే దాయాదు ల్గడుబ్రహ్మహంత లగుచున్ దర్పించి ప్రాణాంతిక ప్రాయశ్పిత్తము చేతు నాఖలులకున్ బ్రహ్మంబు భిన్నంబుగన్.

⁠ 83

వ.⁠

అని మతికాంత నొడంబఱిచి విష్ణుశాంత్యాదులం బిలిచి మీర లుపని షద్దేవి ననూనయించి తోకొంచురండని పంచె నిటమీఁది వృత్తాంతం బాకర్ణింపుము.

⁠ 84

శా.⁠

గౌరీనాయకపూజనా కలితహత్కర్పూరనీరాజనా సౌరఖ్యాయతనాయమాన బహుతేజశ్ఛన్నదూర్వాసనా

⁠