పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/140

⁠

మాయ డాయ నతనిమహిమంబు తప్పునే యబల! యట్ల తప్ప దైన వినుము.

⁠ 72

క.⁠

వారాంగనవలె మాయ వృ థారంజకురాలు గానఁ దత్సంగతిచే నారక్తుం డగుశివుఁడు జ పారంజిత యైనయట్టిస్ఫటికముఁ బోలెన్.

⁠ 73

గీ.⁠

అరయ నాతఁడు నిర్లేపుఁ డగుట హాని బొరయఁ డీమాయ కావించు బూటకములు పాయ కెప్పుడుఁ బురుషుల భ్రమల నిడుట సహజ మింతియ నారీపిశాచములకు.

⁠ 74

సీ.⁠

వన్నెలు పచరించి కన్నుసన్నలు చేసి                           వెడమాటలను బ్రేమ గడలు కొలిపి తరితీపునటనలఁ దమకంబుఁ బుట్టించి                           వట్టిప్రియంబుల గుట్టు తెలిసి కలికితనంబునఁ గాఁకలు గావించి                           తోడినీడలువోలెఁ గూడిమాడి యలుకల నలయించి కలయిక వలపించి                           బాసల నడియాస పాదుకొల్పి

⁠

గీ.⁠

మనసు కరగించి బ్రమయించి మస్తరించి మిగులఁ జొక్కించి యెంతయుఁ దగులుపఱిచి పాసి యెడఁబాసి తమబంటుఁ జేసికొనరె వామలోచన లెంతటివారినైన.

⁠ 75

వ.⁠

అదియునుం గాక దురాచారి యగుమాయాదేవి కపటకృత్యం బొక్కటి వినుము. తానును జవ్వనం బెడలిన పెద్దదాన నతండుఁ బురాణపురుషుండు

⁠