పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/136

⁠

కానిమ్ము వారిపాలికి మీనవిలోచనలు గారె మృత్యువు లరయన్.

⁠ 53

క.⁠

తరుణులచూపులు మాటలు గరగరికలు నగవు బిగువుకౌఁగిటిపొందుల్ పరికింప నేల తత్సం స్మరణమె చాలదె మనంబు సంచలపఱుపన్.

⁠ 54

ఆ.⁠

కాన మానసంబు గలఁగిన యమనియ మాదు లెల్లఁ బోవు నాడనాడ కమలవనములోన కలహంసపంక్తులు కలఁకనీరు విడిచి తొలఁగునట్లు.

⁠ 55

క.⁠

ఉడుపుం త్రోచుఁ డహింసను సడలింపుదు నేను బ్రహ్మచర్యాదుల ను క్కడఁగించు లోభుఁ డుద్దతి నడవొడ లేకుండ సూనృతాస్తేయములన్.

⁠ 56

సీ.⁠

వినుము విశేషించి మనరాజుదొరలగు                           మదమత్సరాదుల కెదురు గలదె యావివేకుని మంత్రులగు యమనియమాదు                           లెనమండ్ర మోహునియనుఁగుమంత్రి యైనయధర్ముండె యాక్రమింపఁగలండు                           నావుడు రతి ప్రాణనాథుఁ జూచి యొకతండ్రిబిడ్డలై యుండియు నింతేసి                           పోరాట మేటికిఁ బుట్టె మీకు

⁠

తే.⁠

వనిత! పోరాటమాత్రమె వారు మమ్ము నిందఱను సంహరింపంగ నెత్తికోలు గొన్నవా రన రతి యెట్లొకో దురాత్ము లింతగాఁ బ్రాణపర్యంత మెట్టు తెగిరి.

⁠ 57