పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/135

క.⁠

నావిలు నమ్ములుఁ జూడఁగఁ బూవులవలె నుండుఁగాని భువనములు మదా జ్ఞావశులు గాక తక్కిన దేవాసురవరులనైన ధృతి దూలింతున్.

⁠ 49

సీ.⁠

తనకన్నకూఁతును దాన పెండ్లాడఁడే                           వారిజగర్భుండు వావి తప్పి బలభేది గౌతముభార్య నహల్యఁ గా                           మించి చేయఁడె నల్లమేఁకతప్పు కడలేనిరట్టడి కొడిగట్టుకొనియైనఁ                           గమలారి గురుతల్పగతుఁడు కాఁడె తపనసూనుఁడు తారఁ దా నాక్రమింపఁడె                           యన్న ప్రాణములకు నఱ్ఱు దలఁచి

⁠

గీ.⁠

మరియు నిట్లు జగంబుల మరులుకొల్పి యెట్టినియతాత్మకులనైన గుట్టు చెఱిచి కానిత్రోవల నడిపించుకడిమి నాదు వాలుఁదూపులగమి కవలీల గాదె.

⁠ 50

ఆ.⁠

అనుచుఁ గాముఁ డాడుకొనుపంతములు విని మతి గలంగి పలికె రతివధూటి యావివేకుఁ డల్పుఁడా యమనియమాది సచివయుతుఁడు మోహు సరకుగొనునె?

⁠ 51

క.⁠

తగినసహాయము గలిగిన పగతునియెడ మొక్కలంపుఁబని గాదనినన్ జిగురువిలుకాఁడు రతి! నను బెగడించెదు నీవు సహజభీరువ వగుటన్.

⁠ 52

క.⁠

మానిని! యమనియమాదులు నా నెనమండ్రును వివేకనరపతిమిత్రుల్

⁠