పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/206

174

పద్మపురాణము

⁠

మోక్షంబును, గామ్యశీలురకుఁ గామితార్థంబులును, సాధకులకు సిద్ధియును సంభవించునని చెప్పి రోమశుండు మఱియు నిట్ల నియె.

⁠ 163

సీ.⁠

[1]రుచిరాస్యుఁ డను ముని యచలితచిత్తుఁడై          తపము సేయంగ నాతనికి నొక్క గంధర్వుఁ డవినయకరుఁడైన గోపించి          వాయసం బగు మని వాని నపుడు శపియించుటకు వాఁడు సంచలించుచు మ్రొక్కి         శాపంబు పెడఁబాయుచంద మెల్ల విని ప్రయాగస్నాన మొనరించి క్రమ్మఱఁ         దనపూర్వరూపంబుఁ దాల్చి యరిగెఁ

⁠

ఆ.⁠

గాన నప్పిశాచకన్యకలును నీదు సుతుఁడు నస్మదీయసూక్తిఁ జేసి మాఘమునఁ బ్రయాగమజ్జనం బొనరించి శాపముక్తులగుట సత్య మనఘ!

⁠ 164

క.⁠

అని రోమశముని చెప్పిన యనుపమసత్యోక్తి విని మహాహ్లాదముతో మునితనయుఁడు గన్నియలును దనువులు పులకింప ధర్మతత్పరబుద్ధిన్.

⁠ 165

వ.⁠

తదనుజ్ఞాతులై వారలు తదవగాహం బాచరించుటయుం దత్క్షణంబ.

⁠ 166

తే.⁠

పరుసమునఁ బొందు లోహంపుఁబ్రతిమ లపుడు కనకమయమయి కనుపట్టుకరణిఁ దోఁప వీఁక నప్పుణ్యనదినీరు సోఁకఁ దడవ దివ్యతనువులు దాల్చి రత్తెఱవ లెల్ల.

⁠ 167

వ.⁠

అంత.

⁠ 168

1. రుచిరాఖ్యుఁ డను (ము)