పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/207

ఉత్తరఖండము-చతుర్థాశ్వాసము

175

ఆ.⁠

వేదనిధిసుతుండు విద్యాపయోనిధి కల్మషంబు వాసి కాంతిఁ దనరె మంచు దలఁగి పోవ మార్తాండబింబంబు వెలుఁగు నట్లు భూపకులలలామ!

⁠ 169

క.⁠

తన పువ్వుఁదూఁపు లేనును దనువులు ధరియించి చేరి తను గొలువంగాఁ దనరిన మదనునికైవడి మునితనయుఁడు నిలిచె నపుడు ముదము దలిర్పన్.

⁠ 170

వ.⁠

అపుడు వేదనిధి పుత్రుం గనుంగొని యశ్రుకణకలితనేత్రుండును, కంటకితతనూరుహగాత్రుండును, గద్గదకంఠుండునునై యిట్ల నియె.

⁠ 171

క.⁠

ఇన్నిదినంబులు నడవుల [1]నిన్నీచపుఁదనువుఁ దాల్చి యిడుమలఁ బడఁగా నిన్నుఁ గని పొక్కుచుండుదు నన్నా! యిటు మరలఁ బుట్టితయ్య కుమారా!

⁠ 172

క.⁠

అని దివ్యరూపధరుఁడగు తనయునిఁ దగఁ గౌఁగిలించి తల మూర్కొని యా తనిఁ దగిలి వచ్చు లలనలఁ గని రోమశమునికి ననియెఁ గౌతుక మెసఁగన్.

⁠ 173

చ.⁠

మునివర నీప్రభావమున మున్కొని శాపమహార్ణవంబు గ్ర క్కునఁ దరియించి దొంటిగతిఁ గోమలరూపము లోలిఁ దాల్చి పెం పెనయఁగ నున్న వీరలకు నెయ్యవి కృత్యము లానతిచ్చి నీ పనిగొని ధన్యుఁ జేయుము శుభంబగు నీదగు పంపు చేసినన్.

⁠ 174

1. నన్నీచపుఁదనువుఁ దాల్చి నిడుమలఁ బడఁగా (ము-యతిభంగము)