పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/205

ఉత్తరఖండము-చతుర్థాశ్వాసము

173

ఆ.⁠

అమరలోక[1]హీనయై వచ్చి యూర్వశి యిచటఁ దనువుఁ [2]దోఁచి యెలమితోడఁ బుణ్యలోకమునకుఁ బోయె[3]నిర్దోషయై మహితపుణ్యతీర్థమహిమఁ జేసి.

⁠ 161

సీ.⁠

మహిఁ బుత్రకాముఁడై నహుషాఖ్యుఁ డీతీర్థ         మాడి సత్పుత్త్రు యయాతిఁ గాంచె ధనకాంక్షియై యక్షుఁ డనుపమం బైన యీ        నదిఁ గ్రుంకి నవ[4]నిధానములు గనియె [5]మాయాబలంబును నాయతంబుగ నొందె        నారాయణుఁడు దొల్లి; నరుఁడు గూడ [6]నశనంబు గుడువక యైదువత్సరము లిం        దుండి మహాబలయుక్తుఁ డయ్యెఁ

⁠

తే.⁠

గశ్యపుఁడు దొల్లి తాను శంకరునిఁ [7]గూర్చి తపము గావించె నా భరద్వాజుఁ డిందు రూఢి వర్తించి క్షేత్రజ్ఞురూప మొందె ననఘ! యిన్నదిఁ గొనియాడ నలవి యగునె.

⁠ 162

వ.⁠

మఱియు సనకాదియోగీంద్రులు నీతీర్థస్నానఫలంబునం జేసి యోగసిద్దులు వడసి రిందు మాఘమాసస్నానంబు జేయువారలు నక్షత్రరూపంబులై దివంబున వెలుఁగుదు రిందు మోక్షార్థులకు

⁠

1. హీనుడై యున్న యింద్రుడు (మ)
2. దొలచి (తి)
3. నిర్దోషియై (మ)
4. నిధానంబు లోలి (ము)
5. మాయాబలంబున నాయతంబుగ నొందె, నారాయణుఁడు దొల్లి నరుని గూడి (ము)
6. యశనంబు గుడువగ (ము)
7. గొల్చి (ము)