పుట:పంచతంత్రి (భానుకవి).pdf/91

గీ.⁠

బోయచేతఁ గొనుక భూపతియును దన పుత్రున కిడె నతఁడు ప్రోది చేసి నన్ను బెంచి వేడ్క నా[పదములఁ] బైఁడి యందె లిడియె నాకు నంద మొంద.

⁠ 85

వ.⁠

నేను భూపతికుమారున కల్లారుముద్దు సేయుచు వేడుకవేళ వెంటవెంటం దిరుగుచు గంతు లిడుచు పరువులు వారుచు సందుల దూరుచు బాలుల మీఱుచు నుండియుండి యొక్కనాఁడు బాలుతోఁడం గూడి పురో పవనమ్మునకుం జని వంగివంగి పచ్చిక మేయుచుండ.

⁠ 86

ఆ.⁠

బాలుఁడొకఁడు వచ్చి పట్టినన్ గొట్టిన నిరపరాధి నన్ను నీవు గొట్ట నేల యనుచు నేను బాలునిఁ దిట్టితి నలి మనుష్యభాషణముల వేగ.

⁠ 87

వ.⁠

నే తిర్యక్కనైయుండియు మానవభాషణమ్ములఁ బలికిన పలు కులు రాజకుమారుం డాలించి,—

⁠ 88

శా.⁠

నావాక్యమ్ములు మర్త్యభాషణము లైనన్ రాజపుత్రుండు మో హావేశమ్మును బొంది తేఱి యపు డాద్యంతం బెఱింగించె రా డ్దేవస్వామి కతండు రేపకడ భూదేవోత్తమశ్రేణిలో నావృత్తాంత మెఱుంగఁ జెప్పె మదిలో నాశ్చర్య ముప్పొంగఁగన్.

⁠ 89

గీ.⁠

అమ్మహాత్ములు గ్రహశాంతి యపుడు చేసి బాలు దీవించి యమ్మహీపాలువలన ద్రవ్యసంపదఁ బొంది నితాంతసమ్మ దమున నృపు గాంచి పలికి రాసమయమందు.

⁠ 90

వ.⁠

దేవా! యిది యొక్కకారణంబున మృగశరీరంబు నొందినది గాని మృగమ్ముగాదు. దైవభాతి భవన్మందిరంబున నిలుపవలదు. మున్ను దీనిం గొని తెచ్చిన లుబ్ధకుచేతనే యథాస్థానంబున విడిపింపవలయు నన నభ్భూ వల్లభుం డ్రాహ్లాదపల్లవితహృదయుండై యట్ల చేయించె నవ్విధంబున—

⁠ 91