పుట:పంచతంత్రి (భానుకవి).pdf/37

సీ.⁠

అధిప పాథోవాంఛ నరుగుచు నిచ్చట                     నిలిచిన కార్యమ్ము దెలుపుమనిన, దమనక! మద్వనాంతరమునన యకాల                     ఘనఘనాఘనఘోరగర్జతోఁడ సరిపోలు నొక్కనిస్వానమ్ము విని దాని                     గమనింప సత్త్వవిఖ్యాతుఁ డిందుఁ గలడని చెంత నిక్కడ నిల్చియున్నాఁడ                     [నన విని] యేల భయమ్ము నీకుఁ

⁠

గీ.⁠

[1]జెప్పు మల్పు నధికుఁ జేసెద వలుఁగు నీ రములచేదఁ బోదె, రాజ మంత్ర రక్ష [లేక నృపతి] రక్షణంబునఁ గార్య మనఘ! యింత విఫలమగు దలంప.

⁠ 104

క.⁠

మును మృగధూర్తకకులనా థునిచేఁ దెలియంగబడిన దుందుభినాదం బును బోలె నధిప! యేతద్ ధ్వని యిప్పుడు మనకుఁ దెలియదగునని పల్కెన్.

⁠ 105

వ.⁠

అనిన విని మృగవిభుం డది యెట్లని యడిగిన దమనకుం డాను పూర్వికంబుగా నెఱింగించువాఁడై యిట్లని చెప్పందొడంగె మున్ను లంబ కర్ణుండను జంబుకసత్తముం డధికక్షుత్పరవశుండై యొక్కభగ్నవాహినీ సమీపస్థలంబునఁ గ్రుమ్మరుచు నొక్కనాఁడు వాతాహతభేరీనినాదమ్ము లాకర్ణించి భయమ్ము నొంది తనయంతరంగమ్మున నిట్లని చింతించె.

⁠ 106

క.⁠

మిక్కిలి నాఁకటిచేతం జిక్కితి నీవేళ నేమి సేయుదునొ కదే! యెక్కడికి బోదునని యం దొక్క మహాభేరిఁ గనియు నొయ్యన నగుచున్.

⁠ 107

క.⁠

పవనాహతతరుశాఖా నివహముచే మ్రోఁగు టెఱిఁగి, నిర్భయుఁ డగుచున్

⁠

1. జెప్పు మల్పు పలుకు జేసెద వధిక నీ