పుట:పంచతంత్రి (భానుకవి).pdf/134

గీ.⁠

పుత్త్ర! యెట్టిడైనఁ బొలుపొంద సేమమ్ముఁ జేసెనేని యతనివాసి యెఱిఁగి మనుప లెస్స కీఁడు గనుపించెనేనియుఁ, జంపవలయు విప్రుౙాడ తెలిసి.

⁠ 70

వ.⁠

అది యెట్లని యడిగిన, బలవర్ధనుండు సుతున కిట్లనియె - ము న్నొక పట్టణమ్మున తపోనిధియగు వృద్ధవిప్రుండు గలఁడు. అతండు నిత్యమ్మును కాననమ్మునకుఁ జని, జంబుకషండంబున కాశీర్వాదంబుఁ జేసి, యక్షతలిడి వచ్చుచుండ నొక్కనాఁడు నక్కలెల్లఁ గూడుక విప్రో త్తమా! నీయభిలాష యెఱింగింపు మన నతండు తన కొక్కపాఁడిమొదవు గావలెనని విన్నవించిన, [నవియు] నెందేనియు నొక్కయాలమందకుం జని, యొక్కధేనువుం దెచ్చి విప్రుని కిచ్చిన నతండును సంతోషాతిశయమ్మున నిలయమ్మున కేతెంచి, గోదుగ్ధపానమ్మున సుఖంబున్న, నక్కడ నొక్కనాఁడు,—

⁠ 71

క.⁠

ధేనువు విడివడి లాయము లోనికిఁ జని కసవు దినిన, లోఁగక హరిర క్షానిపుణులు బంధించిన, దాని నెఱిఁగి బ్రాహ్మణుండు ధారుణిపతితోన్.

⁠ 72

క.⁠

చెప్పిన, విడుమని రాజును నప్పన యిచ్చినను హరుల యధ్యక్షులు నీ గొప్ప[యగు] తేఁజి (యీనె]ను జెప్పఁగ నీమొదవు, ననుచుఁ జెప్పిరి పతితోన్.

⁠ 73

వ.⁠

అశ్వరక్షకులపలుకు లాలించి, ధరణీధవుండును, విప్రునిఁ బరిహ రించిన, నతండును రాజద్వారమ్మున నిలువంబడి, నాకు గోమాయువులిచ్చిన యీగోవును గుఱ్ఱం బీనెననుట, యన్యాయంబని మొఱయిడిన, నచ్చటివార లట్లేని నక్కలం దోడ్కొని వచ్చి, మొదవు దోలుకొనిపొమ్మని పరి హాసమ్ముఁ జేసిన, నాపాఱుండును జంబుకంబు లున్నయెడకుం జని తన వృత్తాంతమ్ముఁ జెప్పిన, నా నక్కలు తమలో నొక్కవృద్ధగోమాయువు నంపిన బ్రాహ్మణునివెంట నది వచ్చి రాజు హజారమ్మునఁ గూర్చున్న యవ సరమ్మున,—

⁠ 74