పుట:పంచతంత్రి (భానుకవి).pdf/115

⁠

భార్య కొసఁగిన, నదియును బ్రతిదినంబు మైత్రిఁ బోషించెఁ దనకన్నపుత్రికరణి.

⁠ 103

ఆ⁠

అబ్జరేఖవోలె ననుదినమ్మును వర్ధ [మాన] యగుచునుండె మౌని [యపుడు] తగినవరుఁడు వలయుఁ దనకన్యకని చండ కిరణుఁ దలఁప నాతఁ డరుగుదెంచె.

⁠ 109

సీ.⁠

అప్పుడు ఋషి పంకజాప్తునిఁబొడ గని                     కన్యకఁ బరిగ్రహింపుమనఁగ, బలియుఁడు నాకంటెఁ బర్జన్యుఁడన విని                     తలఁచిన నాతఁడు నిలిచె నెదుట, నతనిఁ జేకొమ్మన్న, నధికుండు పవమానుఁ                     డనిన నాతనిఁ బిల్చి యడుగుటయును, నద్రులు కడునెక్కుడని చెప్ప, [నద్రులఁ                     బిలిచి] గైకొనుడన్నఁ బ్రీతి నవియు,

⁠

ఆ.⁠

మూషికప్రభుండు మొదలి శూరుండన, వాని కెఱుకసేయ వాఁడు మర్త్య కన్య నెట్లు పొందఁగా వచ్చునన, ముని యెలుకఁ జేసె దానిఁ దొలుతయట్ల.

⁠ 110

వ.⁠

ఇ ట్లాఘనుండు మూషికంగా జేసి మూషికవిభున కొసంగె నట్లు గావున నెవ్వరేనియుఁ దమతమజాతిం బొందుదు, రింతియ కాని యన్య జాతిం బొందుట దుర్లభంబు. ఈవెఱ్ఱికాకి యాడిన నెట్లని! చెప్పిన విని, యెన్నెన్నిభంగులనైన నీఘూకపతికి హితం బాచరించెదనని పల్కుచిరం జీవిం జూచి దివాంధవల్లభుం డిట్లనియె,—

⁠ 111

క.⁠

వలసినతఱి నాహారం బుల నొందుచు, నీగృహంబుపోలిక నతిని ర్మలబుద్ధి నుండుమని తనుఁ బలికిన, ముదమంది కాకపతిసచివుండున్.

⁠ 112