పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/98

సీ.⁠

పచ్చవిల్తునికాఁక నొచ్చినదేహంబు              నీచల్లకౌఁగిట నిలుపకున్న వెన్నెలమంటచే వేఁగు చన్దోయి నీ              కరవారిజంబులఁ గప్పకున్న వేఁడినిట్టూర్పుల వెచ్చనౌమోవి నీ              యధరామృతముచేత నార్పకున్నఁ జెలులు చెప్పఁగ నైన చింతాభరంబు నీ              తియ్యనిపల్కులఁ దీర్పకున్న

⁠

తే.⁠

నెవ్విధంబున నీవల పీఁదనేర్తు ననుచు నమ్మునికే లంట నతఁడు దొడ్డ బ్రహ్మవిద్య మనంబునఁ బాదుకొలిపి దానిచేతకు రోసి డెందమునఁ గినిసి.

⁠ 86

శా.⁠

కంఠారావ మొనర్చె నత్తఱి మహోగ్రస్ఫూర్తి దిఙ్నాగముల్ గుంఠీభూతమదంబులై వడఁకఁగా గోత్రంబు లూటాడఁగాఁ గంఠేకాలసరోరుహప్రభవనాకస్వామిభోగీంద్రవై కుంఠు ల్దద్దరిలంగ లోకములు సంక్షోభంబునం బొందఁగన్.

⁠ 87

క.⁠

భూపాలక విను తుల్యుఁడు శాపజలం బపుడు కేల సవరించి మహా కోపస్ఫురితాధరుఁడై యాపడఁతుకఁ జూచి యిట్టు లనియెం బెలుచన్.

⁠ 88

ఉ.⁠

ఓసి దురాత్మురాల, వినయోక్తులచే నను వెఱ్ఱిఁ జేయు పే రాసలు మాను నిప్పు చెదలంటఁగ నేర్చునె బల్మిఁ బైఁ బడం గా సమకట్టి చేరితివిగానఁ దురంగమ వై చరింపు నీ మై సొబగెల్లఁ బొల్లుపడ మర్త్యుని మోచి ధరాతలంబునన్.

⁠ 89