పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/99

వ.⁠

అని శపియించిన.

⁠ 90

సీ.⁠

సైంహికేయచ్ఛన్నచంద్రబింబమురీతి              వదనంబు మిక్కిలి వాడి కంద హిమసిక్తరక్తపదములచాడ్పున నశ్రు              వులతోడి కెంపుఁగన్నులును మొగుడ శ్యేనత్రసచ్ఛారికానినాదంబు చొ              ప్పున భీతి గద్గదస్వనము పొడమఁ బెనుగాలిచేతఁ గంపించు వల్లికభంగిఁ              దల్లడపాటునఁ దనువు వణఁక

⁠

తే.⁠

నొదవు చంపకవాసన కులికిపఱచు నళులకైవడిఁ గుంతలంబులు విడంగ ఱిచ్చవడి సొమ్మసిలి యంత వెచ్చివెచ్చి త న్నెఱుంగని పెనుమూర్ఛ ధరణి వ్రాలి.

⁠ 91

ఉ.⁠

అత్తఱిఁ గొంతసేపునకు నయ్యెలనాఁగ మనంబు ధీరతా యత్తముఁ జేసి లేచి తనువంతయుఁ గంపము నొందుచుండ రా జోత్తమతుల్యుపాదముల కొయ్యనఁ జాఁగిలి మ్రొక్కి నిల్చి లో నత్తిన శోకము న్భయము నద్భుతమున్ బిరుసై పెనంగఁగన్.

⁠ 92

మ.⁠

మునిచూడామణి నీమనంబు కినుకం బొందంగ లక్ష్యం బఱన్ వనజాతాక్ష లలాటలోచన సుపర్వజ్యేష్ఠ దేవేంద్రులై నను నిల్వంగ భయంబు నొందుదు రన న్నాబోటియంబేద లె ల్లను నీముందఱ నిల్వనోపుదురె చెల్లంబో కృపం జూడవే.

⁠ 93