పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/47

తే.⁠

ఇంద్రగోపంబు లవనిపై నెల్లయెడలఁ గానిపించె సురేంద్రుఁ డగ్గలికతోడఁ దపముగావించు మౌనిఁ గ్రోధమునఁ జూడఁ గన్నుగమిరాలు విస్ఫులింగము లనంగ.

⁠ 15

చ.⁠

కరములు చాఁపి వడ్డిడుటకై బుధశుక్రులసాక్షి పెట్టి య య్యరుణుఁడు భూమిచేతఁ దగ నప్పులు గైకొని యియ్యకున్నచో ధర తనమూలవృద్ధులకుఁ దక్కక సాగినవారిఁగూర్చి య క్కఱగుడి వ్రాసి యాఁగె ననఁగాఁ బరివేషము చుట్టె నాతనిన్.

⁠ 16

తే.⁠

ఉత్తరపుదిక్కు మెఱుపుల నుల్లసిల్లెఁ బూర్వదిగ్వాయుసంచయంబులు చెలంగెఁ దగ నహోరాత్రములును సంధ్యలును దెలియ రాకయుండెను మేఘసంరంభమునను.

⁠ 17

సీ.⁠

నిష్కంటకాత్మయై నెగడు వసుంధర              యత్యంతపంకాత్మయై చెలంగె నమృతప్రవాహాఢ్య లయిన మహానదు              ల్గలుషవిషాఢ్యలై కలఁగఁబాఱె రాజహంస మనోహరం బగుగగనంబు              సంతతఘనతమశ్ఛన్న మయ్యె మాధవలక్ష్మీసమన్వితం బగునబ్ధి              పరజీవనాపేక్షఁ బరఁగి డొంకెఁ

⁠

తే.⁠

జాతకంబుల మనములు చల్లనయ్యె మలయుదావానలంబులు మ్రగ్గిపోయె సస్యజాతంబు నానాఁట సఫలమయ్యె విమలమైనట్టి వర్షాగమమున నధిప.

⁠ 18