పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/214

చ.⁠

ఏ నమ్మహానుభావుని యానతి శిరంబున నిడుకొని యరుగు దెంచితి విూర లపారసేనాసమేతుల రయి యిప్పట్టణంబున నెట్టకేలకుంగూడఁ గతం బెయ్యదియని యడుగ నందు లకు నయ్యుధిష్ఠిరుండును దక్కినవారలును మిన్నకయున్న యంతన గాందినేయునకుఁ గాంధారేయాగ్రజుం డిట్ల నియె.

⁠ 60

సీ.⁠

అనఘాత్ముఁ డీచతుర్ధనుఁడు దివ్యహయంబు              నెక్కి యాకసమున నేగుదేర నాఘోటకాస్యంబునం దుద్భవించిన              నురువు మారుతముచేఁ దొరిఁగి యమున లోనున్న తనదుకేల్దోయిలోఁ బడఁగ నా              కృష్ణుండు నెలకు హరింతు ననుడు విని భయంబునఁ దన వెన్నుఁ జొచ్చిన వీని              గాండీవి కరుణతోఁ గావఁబూనెఁ

⁠

తే.⁠

గాన శరణొందువానిరక్షణముకొఱకు నేము సేనలతోఁ గూడి యిచట నుంట నెపములేని ప్రతిజ్ఞ మాన్పించుటొండె దేజ మొప్పంగ నితని సాధించుటొండె.

⁠ 61

క.⁠

పని యిదియె మాకు నిప్పుడు విను మయ్యాదవుఁడు ప్రతిన విడిచి యతనిఁ దా మనుచుట మంచిది లేదా తనబలిమియు మాబలంబుఁ దానే యెఱుఁగున్.

⁠ 62

శా.⁠

ద్రోణాచార్యుఁడు భీష్ముఁడుం గృపుఁడుఁ గర్ణుం డర్జునుండున్ జగ త్ప్రణాత్మోద్భవధర్మజుల్ గవలు నాహైడింబుఁడున్ ద్రౌణియున్

⁠