పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/197

ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది

⁠

దనపలుకు నిలిపి సురలకుఁ
దను వొసఁగి దధీచి కీర్తిధన్యుఁడు గాఁడే.

⁠ 205

క.⁠

శరణాగతుఁ డగువానిన్
గరుణం దనువైన నిచ్చి కావఁగఁదగు భూ
వరునకుఁ బక్షికినై తన
శరీరమాంసంబు శిబి యొసంగఁడె కరుణన్.

⁠ 206

క.⁠

జీమూతవాహనుం డొక
పామునకై విహగపతికిఁ బ్రాణము లీఁడే
యామాట సూర్యచంద్రులు
భూమియుఁ గలకాలమును విబుధులుఁ బొగడఁగన్.

⁠ 207

క.⁠

శరణా^[1]తు గాచిన భూ
వరుఁడు దురగమేధయాగవర్గముఁ బుణ్యం
బరుదుగఁ జేకొనలేదా
నరకమునం ^[2]గూలి వేదనలఁ బడు నెపుడున్.

⁠ 208

క.⁠

కావున శరణాగతుని
భూవరుఁ గాచెదను సమరభూమిన్ హరిచే
జావైన లెస్స యటుగా
దా విజయంబైన మిగుల ధన్యత గాదే.

⁠ 209

క.⁠

తాతకును ధర్మసూతికి
నీతెఱఁ గెఱుఁగంగఁ జెప్పి యేనును వారుం
జేతనగుకొలఁదిఁ బెనఁగెద
మాతల ^[3]మఱి దైవ మున్నదని యాతనితోన్.

⁠ 210