పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/196

సీ.⁠

[1]బ్రహ్మదేవుని యంతవాఁడును వనభూమి              మాయ సేయఁగఁబోయి మాయఁబడియె వామదేవుని యంతవాఁడును నిజభక్తుఁ              గాపాడఁబోయి దా గాసిఁబడియె వరుణుని యంతటివాఁడును నిజభటా              నీతార్భకు నొసంగి నిలిచి పొగడె వాసవు నంతటివాఁడును సంగర              స్థలమున నెదిరించి [2]చాలఁ దూలె

⁠

తే.⁠

మఱియుఁ దక్కటి రిపువీరమండలంబు పిలుకుమారె సరోజాక్షుపెంపుచేత నరుఁడ నాకథ యెంత భండనమునందు నిలువఁగలనే, యటంచు వెండియు నతండు.

⁠ 203

వ.⁠

తనమనంబున నిట్లని వితర్కించె.

⁠ 204

క.⁠

తన తనువు నిలుపుకంటెన్ దనమాట నిజంబుఁ జేయఁదగు ధీరులకున్

⁠

1. వనరుహోద్భవునంతవాఁడు బాలకవత్స
                ముల దాఁచి తనయంత మోసపోయె;
   వాసవునంతటివాఁడును సంగర
                స్థలమున నెదిరించి ధరణిఁ గూలె;
   వేఁడిచూపఱియంతవాఁడు బాణాసుర
                యుద్ధంబులోపల నోసరిల్లె;
   వసుధాసుతునియంతవాఁడును సంగర
                స్థలమున సేదిరించి ధరణిఁ గూలె;
2. ధరణిఁ దూలె