పుట:చిత్రభారతము (చరికొండ ధర్మన).pdf/103

సీ.⁠

వనిత యమ్మునిప్రోడ వద్దనె వద్దనె              చెప్పితి నామాట సేయనైతి చేర నేటికిఁ గీడు గోరనె గోరనె              సన్న జేసినఁ మానఁజాలవైతి రమణి పోదము వీడి రా వేల రావేల              గాదని చెప్పినఁ గానవైతి నిక్కపువరుఁడని నీవింత నీ వింత              పిల్లచేఁతలు చేసి బేలవైతి

⁠

తే.⁠

వకట నీనేర [1]మని యెంత యనినఫలము నేమిరాఁ గందు నీచిన్నిమోముదమ్మి మెఱుఁగు దప్పిన యుద్ధంబుతెఱఁగు దాల్చె నేమి చేయుదు నింక నా కేది దిక్కు.

⁠ 107

క.⁠

అని వగచుచు నాయంగన మన మూఱడిలంగ మంచిమాటలచే నొ య్యన తన్వి దానియనుమతిఁ జనియె నిజస్థానమునకు సఖులుం దానున్.

⁠ 108

వ.⁠

తదనంతరం బారంభ తచ్ఛాపదవానలజ్వాల సోఁకి వసి వాళ్లువాడు తనువల్లిచే బెడంక నల్లనల్లన వచ్చి చతుర్ధన బాహాపరిపాలితంబైన కుండిననగరసమీపంబున నొక్క వనాంతరంబున.

⁠ 109

సీ.⁠

నెరులసౌ రళులందు నెమ్మోముసిరి చంద్రు              నందుఁ గన్నులమెఱుం గంబుజాత ములయందు మోవిచాయలు బింబములయందుఁ              గంఠంబుసొంపు శంఖంబునందుఁ

⁠

1. మే మని యెంతు నబల, ముట్టినను గందు