Jump to content

పుట:కాశీమజిలీకథలు-11.pdf/9

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుటను అచ్చుదిద్దుతున్నప్పుడు సమస్య ఎదురైంది

అగ్నిశిఖుని కథ

15


(గ:4రమరుంగునండి వీధికి దొంగిచూచుచుండ సముద్యతంబులగు కటాక్ష్మపహరణం . స్పుటహనికోన్మీ లితములగు దవనపంక్తులును నిభృత (భ్రూరితానివృ త్త వచన పిల్యాసములు, వభ థ ఎవిలాస లలిత చపలగతులుంగలిగి కామ విజయపతాకంబులుం టో గణీ ”ప?బారిరలు ఇటు? నటు తిరుగుచుండ నిత్యస్మితాలంకృతవదనమ లతో సవి స్మి ఫిస్యలాడ లోగంములళ్‌ తో స్నిగ్ధ సుకుమారకు టిల డీర్త కృష్ణ 'కేశపాశములతో మ గడ్విరదపరిభి గమనము తో సురత (ప్రబలవలె నందందేదీరుగుచున్న. గణికా బ్ళృలగి సలల పిలానములు [శ్నోతియులకుంగూడ మోహము గలుగ జేయుచుండును.

మ౦ి.ము సౌధపంక్తులు గర్థించుచున్న వోయన ననవరతవాద్య మాన మ్ళుసఆలగ ...టణాది నిస్వనంబులు కర్ణపర్వము గావింప విటవిటా [కాంతద్వారదేళ ఎ గల ఖా. గటిరలో నా శో తయ (వాహ్మణుండు శిష్యునితో డి?గి తిరిగి యెట్ట కీంప జఫవనవ.వోల , (పకాశించుచున్న విలాసవతీ సదనంబు గనుంగొని తత్చి్యం 114 24ని నొప్పుదున్న యళ్వ ళకటమును జూచి ద్వారమున గాచికొనియున్న రాజ రింగరు' ఎసంగి శిష్యుని కిట్లనియె.

"451 ఇది వైశకాలయమంటివేః ఇందు రాజభటులుండుట గతంబేమి? ఆ గిపి 00, ుండునా! అనవుడు, గురువరాః మీరు శోతియులు, మీకడనే వంగి, తల ప్పరాదు. భోజమహావజుగా రిప్పు డిందు వచ్చియున్నారు. రాజూనకును గ౧'పదొనునపను పిలాసవతి యొక్కరితియే (పియురాలట. జేతు విలాసవతిని వరించెను,

శసిఫిత్‌ రాఫదొసుని వరించినది,  ఓడయం డింటికిం బోవువరకు మన మందు

41ాదు. అసి ఏల్లగొ జెప్పుట .ని యాపొకటం డౌ; భోజుండు ధర్మాళ్ముండని

పిలటి. | పజంం 'బాలించువజే య (కమ కియలు గావింప శి&ించువారెవ్వరు! అని శని నొసీపించుచుండ శీస్యుండు చారిరతుచు నిట్లనియె,

అయ్యగారు; మేగు పెద్దవారు. సంద. మీవళె నుందురా! (ప్రభువులు వి ఆసవంతకు చష్యల నుంచుకొందురు. లోకధర్మముల మీ రెరుంగక విస్యయమందు 12.00 యాల మూరకుండుడు అని పలుకుచుండగనే భోజుండు ద్వారమునందలి 1) నోరసిలం, టోసికౌని దావకుల వచ్చెను ట్ట అగ్ని?ఖుం డాన్ఫపుని సాకూతముగా “ముంత చాియొుదయుండు వారింజూడ నట్టుగా మారుమొగము పెట్టుకొని బండి క ఫవ్వలికిం పోయెను, తరువాత గౌశికుం డాద్వారమునకేగి కాండపట మొక ట్టి ఎపీర్రి తోపలినెవ్వరని కేక పెట్టైను. ఆ మాటలువిని కూకిటివేణి చలింప నొక ? బాధక బూ పలకువచ్చి మీ రెవన్వరు! ఎందురికై వచ్చితిరి! అని యడిగినది, 6ఎడు..-బాలాః మేము (బ్రాహ్మణుల ము, కాళదాసకవి స తమునిమిత్తమై అః లోలో మ స. నాం నూ అనవుడు “ఉవ్నాశ గొ ఇస్పుడే నిలాసవతీభపన నమున అసల పో ఎన్ని -చ్నకుత్తు అన ని యగ్నిశీళుందు క కౌళికాః దివారా తవిభేనములే గవ్మరి నాసస్తుం గగువాడు భోక్షగా వచ్చిన పిళృదేన నతలు కడు సంసింతురుగదా?