పుట:ఆంధ్రకామందకము (జక్కరాజు వేంకటకవి).pdf/115

వ.⁠

అది యెట్లనిన, నిట్లు సంధానార్హులైన యేడుగురితెఱఁగును గ్రమంబున వివరించెద.

⁠ 78

సీ.⁠

ఆర్యుఁడై తగువాఁడు ప్రాణబాధలయందుఁ             దనమంచితనమె వదలక యుండు ధార్మికుం డెందును దనధర్మమహిమచేఁ             గడుఁ బ్రజారాగంబు గలుఁగుకతన నతఁ డెదిరించిన నతనికై యందఱు             నని యొనర్తురు కాన నతఁ డసాధ్యుఁ డగు ననార్యుండైన యతఁడు గూడకయున్న             నతఁడు శత్రులఁ గూడి యడఁగఁజేయు

⁠

గీ.⁠

మొదలు ముట్టంగఁ బరశురామునివిధమున నిట్టివార లసాధ్యు లౌ టెఱిఁగి యందు సంధి గావించవలయు నీజగతిలోన నీతిమార్గం బెఱింగిన నృపవరుండు.

⁠ 79

సీ.⁠

అధిరుఁ డెంతయు నల్పు నాక్రమించినచోట             నెన్నియత్నంబుల నెనసియైన నతఁడు దా బలుసింహ మాక్రమించినలేఁడి             లీల నెందును దిక్కు లేక యుండు నధికుతో నేమాత్రమైనను గినిసిన             నల్పుండు మొదలంట నపుడె చెడును బలవంతుతోడుతఁ గలహించుమని నీతి             శాస్త్రంబు బలుకు టెచ్చటను లేదు

⁠

గీ.⁠

మొనసి పెనుగాలి కెదురని మొగిలు కరణి నధికుతో నల్పుఁ డెదురలేఁ డటులఁగాన

⁠