అరణ్య పర్వము - అధ్యాయము - 5

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
వ్యాస మహాభారతము (అరణ్య పర్వము - అధ్యాయము - 5)
వేద వ్యాసుడు


వ్యాస మహాభారతము
పర్వములు
1. ఆది పర్వము
2. సభా పర్వము
3. అరణ్య పర్వము
4. విరాట పర్వము
5. ఉద్యోగ పర్వము
6. భీష్మ పర్వము
7. ద్రోణ పర్వము
8. కర్ణ పర్వము
9. శల్య పర్వము
10. సౌప్తిక పర్వము
11. స్త్రీ పర్వము
12. శాంతి పర్వము
13. అనుశాసన పర్వము
14. అశ్వమేధ పర్వము
15. ఆశ్రమవాసిక పర్వము
16. మౌసల పర్వము
17. మహాప్రస్ధానిక పర్వము
18. స్వర్గారోహణ పర్వము

1 [వ]
వనం పరవిష్టేష్వ అద పాణ్డవేషు; పరజ్ఞా చక్షుస తప్యమానొ ఽమబికేయః
ధర్మాత్మానం విథురమ అగాధ బుథ్ధిం; సుఖాసీనొ వాక్యమ ఉవాచ రాజా
2 పరజ్ఞా చ తే భార్గవస్యేవ శుథ్ధా; ధర్మం చ తవం పరమం వేత్ద సూక్ష్మమ
సమశ చ తవం సంమతః కౌరవాణాం; పద్యం చైషాం మమ చైవ బరవీహి
3 ఏవంగతే విథుర యథ అథ్య కార్యం; పౌరాశ చేమే కదమ అస్మాన భజేరన
తే చాప్య అస్మాన నొథ్ధరేయుః సమూలాన; న కామయే తాంశ చ వినశ్యమానా
4 [వి]
తరిగర్తొ ఽయం ధర్మమూలొ నరేన్థ్ర; రాజ్యం చేథం ధర్మమూలం వథన్తి
ధర్మే రాజన వర్తమానః సవశక్త్యా; పుత్రాన సర్వాన పాహి కున్తీసుతాంశ చ
5 స వై ధర్మొ విప్రలుప్తః సభాయాం; పాపాత్మభిః సౌబలేయ పరధానైః
ఆహూయ కున్తీసుతమ అక్షవత్యాం; పరాజైషీత సత్యసంధం సుతస తే
6 ఏతస్య తే థుష్ప్రణీతస్య రాజఞ; శేషస్యాహం పరిపశ్యామ్య ఉపాయమ
యదా పుత్రస తవ కౌరవ్య పాపాన; ముక్తొ లొకే పరతితిష్ఠేత సాధు
7 తథ వై సర్వం పాణ్డుపుత్రా లభన్తాం; యత తథ రాజన్న అతిసృష్టం తవయాసీత
ఏష ధర్మః పరమొ యత సవకేన; రాజా తుష్యేన అన పరస్వేషు గృధ్యేత
8 ఏతత కార్యం తవ సర్వప్రధానం; తేషాం తుష్టిః శకునేశ చావమానః
ఏవం శేషం యథి పుత్రేషు తే సయాథ; ఏతథ రాజంస తవరమాణః కురుష్వ
9 అదైతథ ఏవం న కరొషి రాజన; ధరువం కురూణాం భవితా వినాశః
న హి కరుథ్ధొ భీమసేనొ ఽరజునొ వా; శేషం కుర్యాచ ఛాత్రవాణామ అనీకే
10 యేషాం యొథ్ధా సవ్యసాచీ కృతాస్త్రొ; ధనుర యేషాం పాణ్డివం లొకసారమ
యేషాం భీమొ బాహుశాలీ చ యొథ్ధా; తేషాం లొకే కిం ను న పరాప్యమ అస్తి
11 ఉక్తం పూర్వం జాతమాత్రే సుతే తే; మయా యత తే హితమ ఆసీత తథానీమ
పుత్రం తయజేమమ అహితం కులస్యేత్య; ఏతథ రాజన న చ తత తవం చకర్ద
ఇథానీం తే హితమ ఉక్తం న చేత తవం; కర్తాసి రాజన పరితప్తాసి పశ్చాత
12 యథ్య ఏతథ ఏవమ అనుమన్తా సుతస తే; సంప్రీయమాణః పాణ్డవైర ఏకరాజ్యమ
తాపొ న తే వై భవితా పరీతియొగాత; తవం చేన న గృహ్ణాసి సుతం సహాయైః
అదాపరొ భవతి హి తం నిగృహ్య; పాణ్డొః పుత్రం పరకురుష్వాధిపత్యే
13 అజాతశత్రుర హి విముక్తరాగొ; ధర్మేణేమాం పృదివీం శాస్తు రాజన
తతొ రాజన పార్దివాః సర్వ ఏవ; వైశ్యా ఇవాస్మాన ఉపతిష్ఠన్తు సథ్యః
14 థుర్యొధనః శకునిః సూతపుత్రః; పరీత్యా రాజన పాణ్డుపుత్రాన భజన్తామ
థుఃశాసనొ యాచతు భీమసేనం; సభామధ్యే థరుపథస్యాత్మజాం చ
15 యుధిష్ఠిరం తవం పరిసాన్త్వయస్వ; రాజ్యే చైనం సదాపయస్వాభిపూజ్య
తవయా పృష్ఠః కిమ అహమ అన్యథ వథేయమ; ఏతత కృత్వా కృతకృత్యొ ఽసి రాజన
16 [ధృ]
ఏతథ వాక్యం విథుర యత తే సభాయామ; ఇహ పరొక్తం పాణ్డవాన పరాప్య మాం చ
హితం తేషామ అహితం మామకానామ; ఏతత సర్వం మమ నొపైతి చేతః
17 ఇథం తవ ఇథానీం కుత ఏవ నిశ్చితం; తేషామ అర్దే పాణ్డవానాం యథ ఆత్ద
తేనాథ్య మన్యే నాసి హితొ మమేతి; కదం హి పుత్రం పాణ్డవార్దే తయజేయమ
18 అసంశయం తే ఽపి మమైవ పుత్రా; థుర్యొధనస తు మమ థేహాత పరసూతః
సవం వై థేహం పరహేతొస తయజేతి; కొ ను బరూయాత సమతామ అన్వవేక్షన
19 స మా జిహ్మం విథుర సర్వం బరవీషి; మానం చ తే ఽహమ అధికం ధారయామి
యదేచ్ఛకం గచ్ఛ వా తిష్ఠ వా తవం; సుసాన్త్వ్యమానాప్య అసతీ సత్రీ జహాతి
20 [వ]
ఏతావథ ఉక్త్వా ధృతరాష్ట్రొ ఽనవపథ్యథ; అన్తర వేశ్మ సహసొత్దాయ రాజన
నేథమ అస్తీత్య అద విథురొ భాషమాణః; సంప్రాథ్రవథ యత్ర పార్ద బభూవుః