శాంతి పర్వము - అధ్యాయము - 148

వికీసోర్స్ నుండి
Jump to navigation Jump to search
వ్యాస మహాభారతము (శాంతి పర్వము - అధ్యాయము - 148)
వేద వ్యాసుడు


వ్యాస మహాభారతము
పర్వములు
1. ఆది పర్వము
2. సభా పర్వము
3. అరణ్య పర్వము
4. విరాట పర్వము
5. ఉద్యోగ పర్వము
6. భీష్మ పర్వము
7. ద్రోణ పర్వము
8. కర్ణ పర్వము
9. శల్య పర్వము
10. సౌప్తిక పర్వము
11. స్త్రీ పర్వము
12. శాంతి పర్వము
13. అనుశాసన పర్వము
14. అశ్వమేధ పర్వము
15. ఆశ్రమవాసిక పర్వము
16. మౌసల పర్వము
17. మహాప్రస్ధానిక పర్వము
18. స్వర్గారోహణ పర్వము

1 [ష]
తస్మాత తే ఽహం పరవక్ష్యామి ధర్మమ ఆవృత్తచేతసే
శరీమాన మహాబలస తుష్టొ యస తవం ధర్మమ అవేక్షసే
పురస్తాథ థారుణొ భూత్వా సుచిత్రతరమ ఏవ తత
2 అనుగృహ్ణన్తి భూతాని సవేన వృత్తేన పార్దివ
కృత్స్నే నూనం సథ అసతీ ఇతి లొకొ వయవస్యతి
యత్ర తవం తాథృశొ భూత్వా ధర్మమ అథ్యానుపశ్యసి
3 హిత్వా సురుచిరం భక్ష్యం భొగాంశ చ తప ఆస్దితః
ఇత్య ఏతథ అపి భూతానామ అథ్భుతం జనమేజయ
4 యొ థుర్బలొ భవేథ థాతా కృపణొ వా తపొధనః
అనాశ్చర్యం తథ ఇత్య ఆహుర నాతిథూరే హి వర్తతే
5 ఏతథ ఏవ హి కార్పణ్యం సమగ్రమ అసమీక్షితమ
తస్మాత సమీక్షయైవ సయాథ భవేత తస్మింస తతొ గుణః
6 యజ్ఞొ థానం థయా వేథాః సత్యం చ పృదివీపతే
పఞ్చైతాని పవిత్రాణి షష్ఠం సుచరితం తపః
7 తథ ఏవ రాజ్ఞాం పరమం పవిత్రం జనమేజయ
తేన సమ్యగ గృహీతేన శరేయాంసం ధర్మమ ఆప్స్యసి
8 పుణ్యథేశాభిగమనం పవిత్రం పరమం సమృతమ
అపి హయ ఉథాహరన్తీమా గాదా గీతా యయాతినా
9 యొ మర్త్యః పరతిపథ్యేత ఆయుర జీవేత వా పునః
యజ్ఞమ ఏకాన్తతః కృత్వా తత సంన్యస్య తపశ చరేత
10 పుణ్యమ ఆహుః కురుక్షేత్రం సరస్వత్యాం పృదూథకమ
యత్రావగాహ్య పీత్వా వా నైవం శవొ మరణం తపేత
11 మహాసురః పుష్కరాణి పరభాసొత్తర మానసే
కాలొథం తవ ఏవ గన్తాసి లబ్ధాయుర జీవితే పునః
12 సరస్వతీ థృషథ్వత్యౌ సేవమానొ ఽనుసంచరేః
సవాధ్యాయశీలః సదానేషు సర్వేషు సముపస్పృశేః
13 తయాగధర్మం పవిత్రాణాం సంన్యాసం పరమ అబ్రవీత
అత్రాప్య ఉథాహరన్తీమా గాదాః సత్యవతా కృతాః
14 యదా కుమారః సత్యొ వై న పుణ్యొ న చ పాపకృత
న హయ అస్తి సర్వభూతేషు థుఃఖమ అస్మిన కుతః సుఖమ
15 ఏవం పరకృతిభూతానాం సర్వసంసర్గ యాయినామ
తయజతాం జీవితం పరాయొ వివృతే పుణ్యపాతకే
16 యత తవ ఏవ రాజ్ఞొ జయాయొ వై కార్యాణాం తథ వథామి తే
బలేన సంవిభాగైశ చ జయ సవర్గం పునీష్వ చ
17 యస్యైవం బలమ ఓజశ చ స ధర్మస్య పరభుర నరః
బరాహ్మణానాం సుఖార్దం తవం పర్యేహి పృదివీమ ఇమామ
18 యదైవైనాన పురాక్షైప్సీస తదైవైనాన పరసాథయ
అపి ధిక కరియమాణొ ఽపి తయజ్యమానొ ఽపయ అనేకధా
19 ఆత్మనొ థర్శనం విథ్వన నాహన్తాస్మీతి మా కరుధః
ఘటమానః సవకార్యేషు కురు నైఃశ్రేయసం పరమ
20 హిమాగ్ని ఘొరసథృశొ రాజా భవతి కశ చన
లాఙ్గలాశని కల్పొ వా భవత్య అన్యః పరంతప
21 న నిఃశేషేణ మన్తవ్యమ అచికిత్స్యేన వా పునః
న జాతు నాహమ అస్మీతి పరసక్తవ్యమ అసాధుషు
22 వికర్మణా తప్యమానః పాథాత పాపస్య ముచ్యతే
నైతత కార్యం పునర ఇతి థవితీయాత పరిముచ్యతే
చరిష్యే ధర్మమ ఏవేతి తృతీయాత పరిముచ్యతే
23 కల్యాణన అనుమన్తవ్యం పురుషేణ బుభూషతా
యే సుగన్ధీని సేవన్తే తదా గన్ధా భవన్తి తే
యే థుర్గన్ధీని సేవన్తే తదా గన్ధా భవన్తి తే
24 తపశ్చర్యా పరః సథ్యః పాపాథ ధి పరిముచ్యతే
సంవత్సరమ ఉపాస్యాగ్నిమ అభిశస్తః పరముచ్యతే
తరీణి వర్షాణ్య ఉపాస్యాగ్నిం భరూణహా విప్రముచ్యతే
25 యావతః పరాణినొ హన్యాత తజ జాతీయాన సవభావతః
పరమీయమాణాన ఉన్మొచ్య భరూణహా విప్రముచ్యతే
26 అపి వాప్సు నిమజ్జేత తరిర జపన్న అఘ మర్షణమ
యదాశ్వమేధావభృదస తదా తన మనుర అబ్రవీత
27 కషిప్రం పరణుథతే పాపం సత్కారం లభతే తదా
అపి చైనం పరసీథన్తి భూతాని జడ మూకవత
28 బృహస్పతిం థేవ గురుం సురాసురాః; సమేత్య సర్వే నృపతే ఽనవయుఞ్జన
ధర్మే ఫలం వేత్ద కృతే మహర్షే; తదేతరస్మిన నరకే పాపలొకే
29 ఉభే తు యస్య సుకృతే భవేతాం; కిం సవిత తయొస తత్ర జయొత్తరం సయాత
ఆచక్ష్వ నః కర్మఫలం మహర్షే; కదం పాపం నుథతే పుణ్యశీలః
30 [బ]
కృత్వా పాపం పూర్వమ అబుథ్ధిపూర్వం; పుణ్యాని యః కురుతే బుథ్ధిపూర్వమ
స తత పాపం నుథతే పుణ్యశీలొ; వాసొ యదా మలినం కషార యుక్త్యా
31 పాపం కృత్వా న మన్యేత నాహమ అస్మీతి పూరుషః
చికీర్షేథ ఏవ కల్యాణం శరథ్థధానొ ఽనసూయకః
32 ఛిథ్రాణి వసనస్యేవ సాధునా వివృణొతి యః
యః పాపం పురుషః కృత్వా కల్యాణమ అభిపథ్యతే
33 యదాథిత్యః పునర ఉథ్యంస తమః సర్వం వయపొహతి
కల్యాణమ ఆచరన్న ఏవం సర్వం పాపం వయపొహతి
34 [భ]
ఏవమ ఉక్త్వా స రాజానమ ఇన్థ్రొతొ జనమేజయమ
యాజయామ ఆస విధివథ వాజిమేధేన శౌనకః
35 తతః స రాజా వయపనీతకల్మషః; శరియా యుతః పరజ్వలితాగ్నిరూపయా
వివేశ రాజ్యం సవమ అమిత్రకర్శనొ; థివం యదా పూర్ణవపుర నిశాకరః