172 కవిత్వతత్త్వ విచారము “క. ...........అంతటి రూప శ్రీవైభవసతికిఁ గాక సిద్ధించునె యా దైవనియుక్తియు మాబోం ట్లేవిధమునఁ బాట్లువడిన నిద్ధవివేకా !” (కళా. ఆ. ], ప. 179) నారదుఁడు సర్వజ్ఞ (డు, మణికంధరునికి నా పెపైఁ గోరిక యుండుట నెఱింగినవాఁడు గావున, నీ నూతన రాగజ్వాలలో నా ప్రాఁత వలపెక్కడ భస్మమగునో యని దానికిం బ్రతిక్రియ చేయుటకోయన, 'నా శిష్యుఁడు చేసిన దండకము చదువు మమ్మా ! విందము' అని యా పెచేఁ జెప్పించుచున్నా Cడు. అది యట్లుండె, ఈ తరుణియు నారదుని మూలముగ వాంఛి తంబు సఫలం బౌ నను నుద్దేశముచే నా తనికి శిష్యురాలుగా నేర్పడి యు తనితో గానవిద్య నభ్యసించెను. నారదుండును గాన శిక్షా నంతరము న నిజ కళా పాండి త్యముంగూర్చి కృష్ణుని కాంతలు మఱుఁగున నేమను కొనుచున్పారో వినిరమ్మని యాజ్ఞాపించిన నలకూబరునిఁ గైవసము చేసికొను మంత్రమున కిదియ యవసరమని కల భాషిణి యుఁ దన ಗುಟ್ಟು దో (పనీక. నేను మీదాననగుట మీ గాన కథలు వడిన నవ్వేళఁ గొడవలు దడవరే మొ ! (కళా. ఆ. 2, ప. 4) నా కపేక్షితమైన నాతిరూపు ధరింప సామర్థ్యమబ్చిన నా మగువల నఖులరూపముఁ దాల్చి సముచితంబగు さ%C జని వారి హృదయంబుఁ గనఁగవచ్చు (కళా. ఆ. 2, ప. 44) అనc గా నారదుండును దాను రంభ కిచ్చిన శాపమునకు నిది యునుకూల మని యూ వరమునిచ్చెను. నల కూ బర దర్శనము మొద లిదివ అకుఁ గడచిన కాలము నాలుగేండ్లు ఇది మఱవకు Cడు ! పిమ్మట నలకూ బరచింతతోఁ బరితపించుచు నొకనాఁడు కాల యాపనార్థము వీgదియ (గొని యుద్యానవనములో వాయించుచుం డగా మణి స్తంభుండు గానాకర్ణనవ్యాజమున పచ్చుడు, నతని సహా యమున కృతార్థతనొంద నెంచినదై, యతఁడు నేఁ బోయివచ్చెదనని సీ.
