| |
న్సరసులు రామలక్ష్మణులు నాఁ గల రిద్దఱు దండకాటవిన్.
| 315
|
| క. |
ఘనరాజచిహ్నకలితులు, సనయులు గంధర్వరాజసము లగువారి
న్గనుఁగొని వేల్పులొ మనుజులొ, యని యే నరయంగఁ జాలనైతి సురారీ.
| 316
|
| ఉ. |
వారిలసద్విహారములు వారివచోరచనాచమత్కృతుల్
వారిమనోజ్ఞవేషములు వారిసమగ్రపటుప్రతాపముల్
వారిపరాక్రమక్రమము వారిశరాసననైపుణంబు నె
వ్వారికి లేవు ముజ్జగమువారలలోపల నేమి చెప్పుదున్.
| 317
|
| తే. |
దంతియుగమధ్యగతనాగకాంతఁ బోలి, దిననిశాంతరగతసంధ్య యనఁగ వారి
నడుమఁ గాంచనమణిభూషణప్రభూషి, తాంగి యై యున్న యొకచకోరాక్షిఁ గంటి.
| 318
|
| క. |
విను మాకాంతనిమి త్తం, బున నోర్వక భయదరూపమున నను వెసలోఁ
గొని వారు శాతఖడ్గం, బునఁ గోసిరి గినిసి నాదుముక్కుం జెవులున్.
| 319
|
| క. |
మాయన్న ఖరుఁడు విన్నను, మీయుసుఱున కేరు వచ్చు మీఁ దెఱిఁగి మనుం
డీ యన్న వినక హాసము, సేయుచు నన్నంగవికలఁ జేసిరి కడిమిన్.
| 320
|
| ఉ. |
ఇమ్మెయి నాదుముక్కుసెవు లెవ్వఁడు గోసి విరూపఁ జేసె వాఁ
డిమ్మహి నీదుబాణముల నెన్నఁడు గూలుఁ దదీయరక్తపూ
రమ్మును దానిశోణితముఁ ద్రావఁగ నెన్నఁడు గల్గు నాకు నీ
యుమ్మలికంబు దీర్పు మసురోత్తమ తోడ జనించినందుకున్.
| 321
|
| చ. |
అన విని దుర్మదుండు ఖరుఁ డంతకుకైవడిఁ బేర్చి క్రుద్ధుఁ డై
విన విన నెట్టి వింత పృథివీస్థలిఁ బుట్టె ఖరాసురానుజ
న్మనుజుఁ డొకండు పట్టుకొని మానము గోల్పడఁ గర్ణనాసముం
దునిమి విరూపఁ జేసె నహ దోర్బల మెంత ఘనంబు వానికిన్.
| 322
|
| వ. |
అని పలికి క్రోధమూర్ఛావిశేషంబున మైమఱచి రణలంపటుం డై యన్నిలింప
విమతుండు.
| 323
|
| క. |
పదివేలమదగజంబుల, కదుపునకుం గలబలంబు గలరాక్షసులం
బదునలుగురఁ గనుఁగొని కన, లొదవఁగ ని ట్లనియె ఘనరవోగ్రరవమునన్.
| 324
|
ఖరుఁడు శ్రీరామలక్ష్మణులం జంపఁ జతుర్దశరాక్షసులఁ బంపుట
| ఉ. |
ఎవ్వరొ మర్త్యు లిద్ద ఱొకయింతియుఁ క్రొవ్వున దండకాటవిన్
దవ్వుల నున్నవారఁట యుదగ్రబలంబునఁ గిట్టి మీర లా
మువ్వురప్రాణము ల్గొనుఁ డమోఘశరంబులఁ జుప్పనాతి తా
నవ్వలఁ దత్తనూరుధిర మంతయు దాహము దీఱఁ గ్రోలెడిన్.
| 325
|
| వ. |
మదీయభగిని యగుశూర్పణఖయభిప్రాయం బి ట్లున్నది గావున నమ్మర్త్యుల వ
ధించి మీరు దీని సఫలంబు గావింపుఁ డని దండధరుండునుఁ బోలె నాజ్ఞాపిం
చిన నన్నిశాచరులు వాతప్రేరితవలాహకంబులుంబోలె శూర్పణఖాదర్శిత
|
|
