| |
శమ్ములు వేడ్కతోడ వరుసం దగఁ గన్గొని రమ్ము రాఘవా.
| 100
|
| వ. |
మఱియు ఫుల్లపంకజమండితప్రసన్నసలిలయుతహంసకారండవాకీర్ణంబు లగు
సరోవరతటాకంబులు గలిగి దృష్టిరమ్యంబు లగుగిరిప్రస్రవణంబులచేత నావృ
తంబు లై పరస్పరవైరవిహితప్రశాంతమృగపక్షిగణంబు లై మయూరాభిరుతం
బు లై యొప్పురమణీయారణ్యంబులు విలోకించుచు దండకారణ్యనివాసు లగు
మహర్షులచేత సత్కృతుండ వై క్రమ్మఱ మదీయాశ్రమంబునకుం జనుదెమ్మని
పలికిన నట్ల కాక యని రాముండు లక్ష్మణసహితంబుగా నమ్మహర్షి చరణంబులకుఁ
బ్రణామంబుఁ గావించి యపాంసులాశిరోమణి యగువైదేహి యొసంగిన
శుభతరతూణీరంబులును దీర్ఘంబు లగుచాపంబులును గనకత్సరుఖడ్గంబులును
దమ్ముండునుఁ దానును సముచితంబుగా ధరించి నిజదేహప్రభాపటలం బక్కాం
తారంబునకుం గారుత్మతచ్ఛాయ సంపాదింప శీఘ్రంబునఁ బ్రయాణంబున కభి
ముఖుం డయ్యె నాసమయంబునఁ దదీయసహధర్మచారిణియు నిత్యానపాయిని
యు దివ్యమంగళస్వరూపిణియు నగుసీతాదేవి నిజభర్త నవలోకించి హృద్యం
బగుస్నిగ్ధవాక్యంబున ని ట్లనియె.
| 101
|
సీత రాముని సత్యసంధత్వపరదారపరాఙ్ముఖత్వాదుల నభినుతించుట
| సీ. |
ప్రాణేశ శాస్త్రోక్తభంగి నేయుత్కృష్టధర్మ మీమునికులోత్తమునిచేతఁ
దప్పక ప్రాప్తించెఁ దద్ధర్మ మీలోకమందుఁ గామోద్భవం బైనయట్టి
వ్యసనంబువలనఁ జయ్యన నివృత్తుఁడ వైననీచేత నిత్యంబు నేర్పువలన
నాచరింపఁగ శక్య మై యుండు మిథ్యాభివాదంబు పరసతీవర్తనంబు
|
|
| తే. |
ధాత్రివైరంబు లేనిరౌద్రత్వ మనఁగఁ, బొసఁగ నిమ్మూఁడుకామజవ్యసనము లగు
నరయ మొదలిమిథ్యాభివాక్యంబుకంటెఁ, దక్కినవి రెండు నతిగురుత్వము వహించు.
| 102
|
| చ. |
పరవనితాభిలాషయును బల్కులబొంకును ధర్మనాశ మం
డ్రరయఁగ నీకు లేవు పురుషాధిప ము న్నవి రెండు మీఁదటన్
దొరకొనఁ బోవు నేఁ డిచటఁ దోడ్పడె నంచు వచింప నె ట్లగుం
గర మురుధర్మశీలికిఁ ద్రికాలమునందును గల్గ నేర్చునే.
| 103
|
| వ. |
అని పలికి యీరెంటిలోనఁ బరదారాభిగమనాభావంబునం దతిశయం బెఱిం
గించుతలంపున వెండియు ని ట్లనియె.
| 104
|
| తే. |
భావమున నైనఁ గల నైన బ్రమసి యైన, నన్యకాంతాభిగమన మావంత యైన
నధిప కాలత్రయంబునం దరియ నీకు, లే దనుట కించుకయు శంక లేదు నాకు.
| 105
|
| వ. |
అని పలికి పరదారాభిగమనమిథ్యావచనాభావంబులందుఁ గ్రమంబున హేతు
ద్వయం బుపన్యసించుతాత్పర్యంబున ని ట్లనియె.
| 106
|
