పుట:Gopinatha-Ramayanamu1.pdf/333

⁠

బవ్వాక్యం బెట్టిదుష్కర్మున కైన వినఁదగియెడునది గాదు యువతులు నిం దింపందగియెడువారని పలుకు లోకవాక్యంబు సర్వసాధారణంబైనను స్వార్థ పర వగునీయందుం గాని పతివ్రతలయం దవ్వాక్యంబు సార్థకంబై యుండదు నీవు స్వపరానర్థసాధనస్వభావసంయుక్తవు మత్పరితాపనివేశితాంతఃకరణవు స్వార్థసాధనపరపు నీచందం బిట్టిదని ము న్నెఱుంగ నైతి సమస్తజగద్ధితాను సారి యగురామునియందు నాయందు నేమియపరాధంబు విలోకించితివి రా మప్రవాసనసాధకం బైనభవద్వ్యాపారంబును వ్యసననిమగ్నుం డైనరాముని నిరీక్షించి జగంబంతయు నతికుపితం బగుఁ బితృపుత్రవధూవరు లన్యోన్యం బు పరిత్యజించు సూర్యుండు తపింపకున్న నింద్రుండు వర్షింపకున్న లోకంబు జీవించుంగాని వనంబునకుఁ జనురాముని విలోకించి యననుభూతరామస్వభా వుం డైనను జీవింపంజాలఁ డే నెట్లు జీవింపంగలవాఁడ భార్యాకారాగతమృ త్యు వని ని న్నెఱుంగక నజ్ఞానంబున నీతోడం గ్రీడించితిఁ గామభారావసన్నుం డనైనయేను మహావిషం బైనసర్పంబునుంబోలెఁ జిరకాలంబున నుండి ని న్నంకభాగంబున నిడికొని తుది నిట్లు నీచేత వధియింపంబడితి దురాత్ముండ నగునాచేత మహాత్ముఁ డగురాముం డపితృకుం డయ్యె నపుత్రకుండనైన నాచే తఁ బరిత్యక్తం బైనక్షోభరహితేక్ష్వాకురాజ్యంబును భరతుండు చేకొని సర్వ జనంబుల విడిచి బంధువుల నెల్ల వధించి భవత్సహితంబుగాఁ బరిపాలింపం గలఁడు నీవు మద్విమతులయందు స్నేహయుక్తవై యుండుము నేఁ డిట్లు పతి పత్నీభావంబుఁ దిరస్కరించి యాపత్కాలమందు నుపద్రవకారిణివై క్రూర వాక్యంబుఁ బలికితి విప్పాపంబున భవదీయదశనంబులు విశీర్యమాణంబు లై పుడమిం బడ వేల భవదీయరసన సహస్రప్రకారంబుల వ్రయ్య వేల యెన్నఁ డేనియు నప్రియంబు లగుపరుషవాక్యంబులు పలికి యెఱుంగం డట్టి యభి రామవాదియు గుణనిత్యసమ్మతుండు నగురామునియం దెవ్విధంబున దోషం బులు పలికితివి కైకేయీ గ్లాని నధిగమించిన నధిగమింపుము కోపించినఁ గోపిం వుము నశించిన నశింపుము సహస్రప్రకారంబుల విస్ఫుటితవై మహీతలంబుఁ బ్రవేశించినఁ బ్రవేశింపుము యప్రియం బైనభవద్వచనంబు సఫలంబు గావిం పంజాల క్షురోపమానవు మిథ్యాప్రియవాదినివి దుష్టస్వభావవు స్వకులోపఘా తినివి నమనోహారిణివి ప్రాణహారిణి వగునీవు జీవించియుండుటకు సహింపంజాల నని పలికి వెండియు ని ట్లనియె.

⁠ 344

తే.⁠

రామభద్రుండు లేనిచో రమణి నాకుఁ, బ్రాణము సుఖంబు యశమును రతియు లేదు నీదుపదములు ముట్టెద నెలఁత సుప్ర, సన్నవై ప్రోవు రాముని నన్నుఁ బ్రీతి.

⁠ 345