పుట:Dhanurvidyaa vilaasamu (1950).pdf/95

31

ధనుర్విద్యావిలాసము

⁠

శోభిల దొక్కటి దక్కినఁ దా భిత్తిక యిడక నిలుపు ధామము కరణిన్.

⁠ 124

సీ.⁠

గురుబోధమునఁగాక కూలంకషంబుగా         నిల విద్య లరయువాఁ డీశ్వరుండు, కావున విద్యాధికారంబు గోరిన         వసుధ సద్గురుఁడు కావలసియుండు, సద్గురుబోధంబు సంధిల్ల ధీరుఁడై         బలుపరీక్షల భంగపడకయుండు, నసమసదభ్యాస మమరినవానికి         నొరయుచో నుత్సాహ మొలయుచుండు,

⁠

తే.⁠

భావసంవేది శాస్త్రార్థపారగుండు శాంతుఁడును దాఁతుఁడును దయాసాగరుండు సులభుఁడును సుస్థిరుండును సుముఖఁ డై న శస్త్రధరుఁ డగు ధాత్రిపై సద్గురుండు.

⁠ 125

క.⁠

తెలిసియుఁ దెలియనివాఁడును తెలిసియు శిష్యునకుఁ గలఁతఁ దీర్చనివాఁడున్ దెలియక తెలియుదుననుచుం బలుదెఱఁగులు చూపు గురువు బాలిశుఁ డనఘా.

⁠ 126

క.⁠

అటువంటి వేషధారుల తటవిటముల నాలకింప దలఁపక విద్యా పటిమంబు గాంచు సద్గురుఁ దటుకున నంగీకరింపఁదగు నేర్పునకున్.

⁠ 127

ఉ.⁠

ఆదట సద్గురుండు కరుణాతిశయమ్మున నిచ్చువిద్య యి మ్మేదిని నెట్టివారలకు మిక్కిలి మేలు ఘటించుచుండు నౌ పాదు ఘటించి నీరు పరిపాటిగ నించినఁ బట్టుగొమ్మలై ప్రోది వహించుచుం జెలఁగి పూచి ఫలించు లతావితానముల్.

⁠ 128