| మ. | దితిజాధీశకుమారశేఖరుఁడు మధ్యేవారిధిం గ్రుంకి యం | 228 |
| సీ. | తపియింపఁ బోయి తాఁ దపియించె శుచి శోష సేయఁగఁ బూని శోషించె గాడ్పు | |
| తే. | గాన వీనికి నెందును హానిలేదు, జలధిమధ్యంబులో వైచి శైలతతులు | 229 |
| క. | అని పంప భటులు ప్రహ్లాదుని జలధి న్వైచి పైని దోడ్తో వెయియో | 230 |
| సీ. | పరుషపన్నగపాశబద్ధుఁడై పాథోధిఁ బడియును దైతేయబాలకుండు | |
| తే. | దనకుఁ దా వీడె నాగబంధములు వారి, రాశి శోషింపఁ గదలె ధరాతలంబు | 231 |
| క. | గగనాద్యుపలక్షణముల, జగముం గని భేదబుద్ధి జనియించినచో | 232 |
| చ. | కనుఁగొని విస్మయంబునను గశ్యపనందనుఁ డోరిదుర్మతీ | 233 |
| వ. | అని రూక్షేక్షణంబుల నాక్షేపించు రక్షఃకులాధ్యక్షునకుఁ బుండరీకాక్షభక్తుం | 234 |
| సీ. | అతిఘోరతాపత్రయము మాన్పుఘనునకుఁ జిదుగుమంటలఁ జల్లఁజేయు టెంత | |
| తే. | యేల యజ్ఞాన మొదవె దైత్యేంద్ర నీకు, విష్ణుచేఁ గానిపను లెల్ల విశ్వమునను | 235 |
