Jump to content

పుట:Annamacharya Charitra Peetika.pdf/12

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది

10




నున్నఁగా సంకీర్తన నానోరి కిచ్చితి గనుక।
నన్ను రక్షింతువే యనుచు నమ్మితి నేను।
పిన్ననాఁడే నీవు నన్నుం బేరుకొంటివి గనుక।
యెన్నంగ నీడేర్తు వని యియ్యకొంటి నేను ॥సందే॥ 1

శ్రీకాంతుఁడ నీమూర్తి నాచిత్తములో నిల్పఁగాను।
నాకు నీవు గల వని నమ్మితి నేను।
దాకొని లోకములో నీదాసుం డనిపించఁగా।
ఈడక నేలితి వని యెఱిఁగితినేను ॥సందే॥ 2

కైవసమై నీవు నాకుఁ గలలో నానతియ్యఁగా।
నావద్ద నున్నాఁడ వని నమ్మితి నేను।
ఏవేళా శ్రీవేంకటేశ యెదుటనే వుండఁగాను।
పావనమై యిన్నిటాను బ్రబలితి నేను ॥సందే॥ 3

అన్న అధ్యా. II వాల్యుం 244 పేజి.


తిరువతికిఁ బయనము

అన్నమయ కాడినమా టెల్ల నమృతకావ్యముగాను, పాడినపాటెల్లఁ బరమగానముగాను గాఁజొచ్చినవి. తిరుపతి యాత్రకుఁ బయనమయ్యెను. పరుసగుంపువా రిట్లు పాడఁజొచ్చిరి. (చూ 13 పుట.)


     వేడుకొందామా వెంకటగిరి వెంకటేశ్వరుని ॥పల్లవి॥

ఆమటి మ్రొక్కులవాఁడే ఆదిదేవుఁడే వాఁడు
తోమని పళ్యాలవాఁడే దురితదూరుఁడే ॥వేడు॥ 1

వడ్డికాసులవాఁడే వనజనాభుఁడే పుట్టు
గొడ్డురాండ్రకు బిడ్డలనిచ్చే గోవిందుఁడే ॥వేడు॥ 2

ఎలమిఁగోరినవరా లిచ్చే దేవుఁడే వాఁడు
అలమేల్మంగా శ్రీవెంకటాద్రినాథుఁడే ॥వేడు॥ 3

తాళ్లపాక శేషాచార్యులుగారి వ్రాఁతప్రతి.