ముప్పదియాఱవ ప్రకరణము
189
ధీరానంద —— నిన్నటిమాటను జెప్పెదవా? ఇంకనునాకుఁ దెలియలేదు కదా! (ధీరానందుఁడు ఆహతుఁడైన యెఱ్ఱమూతి
వానిని వధించేను)
భవానంద —— లేదు. (ఈసమయమున నొక యెఱ్ఱమూతి వాని అఘాతముచే భవానందుని దక్షిణభుజ మూడి పడెను.)
ధీరానంద —— నీవంటి పవిత్రాత్మునకు ఆమాటలను జెప్పుటకు నాకు సాధ్యమా? నేను సత్యానందునివలనఁ బంప బడిన గూఢచారుఁడనుగా వచ్చియుంటిని.
భవానంద —— అదేమి! మహాస్వాములకు నాయం దంత అవిశ్వాసమా! (భవానందుఁ డపు డొక చేతితోనే యుద్ధము చేయుచుండెను.) ధీరానందుఁడు అతనిని రక్షించుకొనుచు, “కల్యాణితో నీవు మాటలాడు చుండినదానిని వారు చెవులార విన్నారు” అనెను.
భవానంద —— ఎట్లు?
ధీరానంద —— వారే యిచ్చటికి వచ్చి యుండిరి, హెచ్చరికతోఁ జూచికొనుము. (భవానందుఁడు తన్నుఁ గొట్టిన యెఱ్ఱ మూతివానిని కొట్టివేసెను.) వారు కల్యాణికి భగవద్గీతలను జెప్పియిచ్చుచుండిరి. అప్పుడు నీవు పోతివి. జాగ్రత్త! (భవానందుని యెడమభుజము పడెను.)
భవానంద —— నేను చచ్చినవార్త వారికిఁ దెలుపుము. నేను అవిశ్వాసిని కాను.
ధీరానందుఁడు బాష్పపూరిత లోచనుండై యుద్ధము చేయుచు, సర్వమును వా రెఱుంగుదురు. నిన్న వా రాడిన మాటలను జ్ఞాపకము చేసికొనుము. అదియునుగాక నాతో