| | క్కానఁ మృగవ్రజం బణఁగెఁ గాన వధించుట మంచి దంచుఁ జేఁ | 140 |
| క. | మృతిఁ బొందె రక్కసుండై యితరవ్యాఘ్ర మనె మంచి దిది మఱవకు నేఁ | 141 |
| ఉత్సాహ. | అంత గొంతకాలమునకు నరివిభేది యమ్మహీ | 142 |
| క. | చనుదెంచి మాంసయుతభో, జన మొసఁగుము నాకు ననిన జనపతి యౌఁగా | 143 |
| సీ. | మనుజేంద్రుననుమతి మానవమాంసంబు, తెచ్చి పక్వము చేసి దీప్తకనక | |
| గీ. | డై శపించె నృపాలకు ననిశమును మ, నుష్యమాంసంబు దినుచునుండుదువుగాక | 144 |
| వ. | ద్వాదశాబ్దంబులకు శాపనివృత్తి యయ్యెడమనియె. అమ్మహీపతియును, | 145 |
| క. | మదయంతి యనెడు నవ్విభు, సుదతి కడున్వెఱచి భర్తఁ జూచి కులగురున్ | 146 |
| వ. | శపించుట ధర్మంబు గాదని ప్రార్థించిన శపియించుట మాని జగద్రక్షణార్థంబు | 147 |
| క. | ఒకనాఁ డొకముని ఋతుకా, లకృతస్నానన్ స్వభావలావణ్యవతిన్ | 148 |
