| | కదశనపరమాన్నకబలతుల్యోత్సాహు, పరిభూతఘోరాంతరరిసమూహు | |
| గీ. | ధీరు కుహనాజడీభూయహారు నిత్య, విష్ణుచింతనకార్యు నావిప్రవర్యుఁ | 205 |
| క. | జనకుఁడు పరలోకము చెం, దిన భాతృపితృవ్యు లడరి దినదినమును నొ | 206 |
| క. | పిలిచినఁ బలుకఁడు పలికినఁ, బలుబూతులు పలుకుఁ దనదుపజ్జకు నరుఁ డే | 207 |
| గీ. | పిలిచి కడుపుకూడు పెట్టి చెప్పినపను, లేమియైనఁ జేయు నేమి చెప్ప | 208 |
| వ. | ఇట్లు తనయోగసిద్ధికి సమ్మర్దంబు గాకుండ లోకవ్యవహారంబులు మాని నిరంతర | 209 |
| సీ. | క్షత్తయన్ బేరిటి సౌవీరపతి దుఃఖ, కారణంబైన సంసారసుఖము | |
| గీ. | మంసమున కెత్తఁ గర్మశేషానుభవము, గావలెనటంచు వాహకగణమునడుమ | 210 |
| మ. | ధరణీదేవుఁడు మూఁపుమీఁద శిబికాదండంబు విజ్ఞానని | 211 |
| క. | వాహకులఁ జూచి నరపతి, యోహో యీవిషమగమన ముడుగుఁ డనిన నీ | 212 |
| మ. | ధరణీదేవునిఁ జూచి వేసరితివో? దవ్వేగితో? మోచునే | 213 |
| చ. | బలిసినవాఁడఁ గాను, విను పల్లకి మోచినవాఁడఁ గాను, నా | |
