లోకభీకరలీల లోకలోచనుని, లోకంబుమీఁద నాలోకకంటకుఁడు
మెఱసిపోవుడు నడ్మ మేరుశృంగమున, నొఱపుగా విడిసి యందొకరాత్రి పుచ్చి
మఱునాడు చని హేమమణిగణద్యుతులు, వఱలు కేయూరముల్ వరకుండలములు
రక్తాంబరంబులు రక్తమాల్యములు, రక్తచందనమును రంజిల్లువాని
రావణుఁడు సూర్యుఁడు మున్నగువారిపై దండెత్తుట
గర ముగ్రముగ వెల్గు కరసహస్రముల, దురువలోకుండగు తోయజప్రియుని
గని ప్రహస్తుని జూచి కడిదితేజమునఁ, గనలు నీభానునికడ కేగి నీవు
నిమ్ముల నారాక యెఱిఁగించి యనికి, రమ్మని పిలువుము రానోడెనేని
నోడితిననుమాట యుగ్రాంశుచేత, నాడించి రమ్మన నాతఁడు నరిఁగె
దండపింగళులను దౌవారికులకు, దండివీరుండైన దశకంఠుమాట
వినిపింప దండుండు వెస నేగి మ్రొక్కి, చనుదెంచినాఁడు దశాననుఁ డనికి
నాహవక్రీడకు ననువు గా దేమి, యూహించి చూచి నీ వోడితి ననుము
విను మిందులో నొక్కవిధము లేకున్న, జనఁ డాదశాస్యుండు జయకాముఁ డగుట
ననవుడు విని యర్కుఁ డతనితో ననియె, ఘనుఁడైన యాదశకంఠునితోడ
ననిఁ జేసి గెలువరా దనిఁ జేయఁజాల, నని యేను పల్కితి నని పల్కు మనిన
నాదిత్యుపనుపున నతఁ డేగుదెంచి, యాదశాస్యునితోడ నందఱు వినఁగ
నమితవిక్రమశాలివైన నీతోడ, సమరంబుఁ జేయంగఁ జాలఁ డర్కుండు
నామాట రవిమాట నక్తంచరేంద్ర, నామాట విను మన్న నామాట కలరి
యింద్రారి జయఘోష మసఁగించి మించి, చంద్రలోకమునకుఁ జనుచు మేరువున
నారాత్రి వసియించి యం దొక్కపురుషుఁ, డారంగ జలకేళి నలసిక న్మోడ్వఁ
గదియఁ గాంచనకుంభకఠినంబులైన, ముదుకనిచన్నులు మొన లొత్త దిగిచి
బలువిడి నచ్చరల్ పరిరంభణముల, మెలపుచు జనములు మేల్కొల్పఁ దెలిసి
దివ్యభూషణములు దివ్యాంబరములు, దివ్యానులేపముల్ దివ్యమాల్యములు
నమరంగఁ ద న్నోలి నమరకామినులు, ప్రమదంబుతోఁ గొల్వఁ బసిఁడితే రెక్కి
కడుఁబేర్మి నెగయఁగాఁ గని భూధరేంద్ర, వడి నేగు నీతేరివాఁ డెవ్వఁ డితఁడు
దేవారినైన నాదెసఁ గనుఁగొనక, పోవుచునున్నాఁడు భూరితేజమున
తనభయం బెఱుఁగఁ డీదర్పాంధుఁ డనినఁ, గనకాద్రి యాదశకంఠుతో ననియెఁ
జతురాస్యుఁ డితనిచే సంతుష్టుఁ డయ్యె, నితఁ డేగుచున్నాఁడు నిట మోక్షమునకుఁ
నలవున వత్స నీ వఖిలలోకములు, గెలిచితి తపమున గెలిచినా డితఁడు
