తూలికాలఘులీలఁ దూలి వేసారి, రాలంబునకుఁ బోవ నలవిగా కునికిఁ
దల లూఁచి పొగడుచుఁ దరుచరేశ్వరుని, దలపడ మన మెంత దశకంఠులావు
సమసియుండఁగ మనసాహసంబులును, గ్రమమున నేరవు గతి దప్పె ననుడు
నంత నాకపివీరుఁ డమరసంఘములు, సంతోషమునఁ దన్ను సంస్తుతుల్ సేయఁ
బశ్చిమాంబుధికి నప్పౌలస్త్యుఁ గొనుచు, నిశ్చలగతి నేగి నేమంబుఁ దీర్చి
వరుస నుత్తరపూర్వవార్ధులయందు, వెరవొప్ప సాయాహ్నవిధు లనుష్ఠించి
మరలి కిష్కింధకు మహిమతో వచ్చి, పురసమీపంబునఁ బుడమిపై వైచి
నవ్వుచు నాదశాననుఁ జూచి పలికె, నెవ్వఁడ విటకు నీ వేతెంచు టేమి
నావుడు నమరేంద్రనందన యేను, రావణుఁ డనువాఁడ రాక్షసేశ్వరుఁడ
మలసి యాజికి వచ్చి మశకంబుభంగి, బలమువమ్ముగఁ బట్టువడితి నీచేత
నాలుగుజలధుల నన్ను నిబ్భంగి, నోలిఁద్రిప్పితి నీబలోద్ధతి మెఱయ
నీలావు కడునొప్పు నీధైర్య మొప్పు, వాలినగంభీరవర్తనం బొప్పు
ననవుడుఁ గోపించి యావాలి కినిసి, యని సేయనని వచ్చి యకట నీ వింకఁ
బురమున కీమొగంబులతోడ మరలి, యరుగుట యుచితమె యది యాల ముడిగి
పరఁగ నీయాననపంకజంబులకుఁ దరమిడి యస్త్రక్షతంబులు వలయు
నని పేర్చి నగరికి నద్దశాననుని, గొనిపోయి కందుకాంకునిగా నొనర్చి
వాలి రావణుని నంగదునితొట్టెకుఁ గట్టుట
యఁగదుతొట్లకు నటమీఁద వ్రేల, నంగక మగుదశాననకందుకంబు
నిరవందఁ గట్టిన నింద్రుమన్మఁడును, నురునఖాస్త్రంబుల నురుశోణితంబు
దొరఁగంగ దనుజునాథునిమోములందుఁ, బరువడి నిడి యాలపఙ్క్తులు గాఁగఁ
గడునుగ్రముగఁ జేయఁ గఱకురాక్షసుఁడు, మిడుకుచు వాపోవ మిన్నెల్ల నద్రువఁ
గరుణించి యాపఙ్క్తికంఠుని జూచి, యిరవంద నీకోర్కు లీడేఱె ననిన
విని సిగ్గుపెంపున వెలవెలఁ బాఱి, గొనుకొన్నభీతితోఁ గూఱి యి ట్లనియె
నమరులకంటె నీ వసురులకంటె, నమితవిక్రమలీల నధికుండ వగుదు
భూరివేగముఁ జూడ భుజగారి కొండె, మారుతమున కొండె మనసున కొండె
నీ కొండెఁ గల దేను నెరయఁ గయ్యముల, భీకరభుజశక్తిఁ బెంపొందినాఁడ
నీవును నేనును నిక్కంబు చెలిమి, గావింపఁదగుదుము కలసియుండుదము
నాసొమ్ములను నీవు నగచరాధీశ, నీసొమ్ములని చూడు నీదుచిత్తమున
మన మగ్నిసాక్షిగా మైత్రిఁ గైకొంద, మనవుడు విని వాలి యగుఁగాక యనుదు
