| ఆ. |
అఖిలధర్మవేది వైననీసుగుణాష్ట, కంబు ముఖ్యగుణము గాదె కరుణ
దానిఁ బూనవలదె తథ్యము నాయందు, దయకు సరియె యొండుధర్ము వనఘ!
| 245
|
| క. |
దయఁ బోల వధ్వరంబులు, దయఁ బోలవు వివిధభూరిదానచయంబు
ల్దయఁ బోలవు జపతపములు, దయ తలపోయఁగ విశిష్టతమధర్మ మిలన్.
| 246
|
| క. |
నినుఁ బాసి నిముస మైనను, విను జీవము పట్టఁ జాల విప్రోత్తమ! నే
ననృతంబు వలుక నిజ మిది, ననుఁ బ్రీతి వరింపు కరుణ నాన్పు మనంబున్.
| 247
|
| వ. |
నీకు నిజగృహంబునకు నవశ్యంబు నరుగవలయునేని కొండొకకాలంబు
నాతోడ నిష్టోపభోగంబు లనుభవించి మఱి యరుగు మనిన నా బ్రాహ్మణుం డి
ట్లనియె.
| 248
|
| తే. |
విప్రవర్యులు భోగము ల్వేడ్క సేయ, రిడుమ లిహమునఁ బడి కాంతు రెలమిఁ బరము
నందు సుఖ మన్న నింతి మత్ప్రాణదాన, మిహపరోపభోగంబు లీడేర్చు నీకు.
| 249
|
| వ. |
నీచేత నిరాకృతనైతినేని పంచత్వంబు నొందుదు నీవునుం బాపంబునం బడుదు
వనిన నమ్మహీదేవుండు.
| 250
|
| క. |
పరవనితారతి కీ డని, గురు లెఱిఁగింతు రటుగానఁ గోమలి! మది నా
కు రతి జనింపదు నీదెస, నిరతము నాదెస భజింపు నీవును విరతిన్.
| 251
|
ప్రవరుఁ డగ్నిప్రసాదంబున నిజగృహంబున కేఁగుట
| సీ. |
అని యమ్మహాభాగుఁ డాచమన మొనర్చి నియతుండు శుచియు నై నిలిచి గార్హ
పత్యాగ్నిఁ దనమది భావించి వందన మొనరించి యిట్లను ననిలమిత్ర!
నీయంద యాహవనీయాగ్నియును దక్షిణాగ్నియుఁ బ్రభవించె నిఖిలదేవ
దృప్తి నీవలన సిద్ధించును సకలలోకముల కాశ్రయము నీవ
|
|
| ఆ. |
నిత్యసత్యమూర్తి! నీప్రసాదంబున, నినుఁడు గ్రుంకకుండ నిపుడ యింటి
కరుగువాఁడఁ గాక యాగమోదితకర్మ, జాతనైష్ఠికుండ నైతి నేని.
| 252
|
| క. |
పరనారీపరధనరతి, పరత్వ మెన్నఁడును నాకుఁ బాటిల్లనియా
స్థిరసత్యమహిమ నతిస,త్వరితగమనసిద్ధి గలుగవలయు హుతవహా!
| 253
|
| వ. |
అని యభ్యర్థించిన నగ్నిదేవుం డవ్విప్రునిశరీరంబునందు సన్నిహితుండయ్యె నతం
డును బ్రభామండలమధ్యగతుండై మూర్తిమంతుం డైనహుతవహుండునుంబోలెఁ
దత్ప్రదేశంబు వెలింగించుచు నద్దివ్యాంగన యంతరంగంబున నంతకంతకు ననురాగం
బతిశయిల్లి శోభిల్ల నగ్నిప్రసాదంబున నెప్పటియట్ల శీఘ్రగమనంబు వడసి నిజ
గృహంబున కరిగి నిత్యక్రియాకలాపంబులు నిర్వర్తించెనని మార్కండేయుండు
క్రోష్టుకికిం జెప్పినవిధంబునం జెప్పి.
| 254
|
| చ. |
నిరఘచరిత్ర! వారిరుహనేత్ర! సమంచితసర్వలక్షణ
స్ఫురదురుగాత్ర! సూరిజనభూరుహచైత్ర! సమస్తయాచకో
|
|
