పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/541

ఉ.⁠

దండధరుండు మున్ను దనదండము నాపయి వైవ నుద్ధతి న్మండుచు వచ్చుదానిఁ గని నాద మెలర్పఁగఁ బట్టి క్రమ్మఱం జండతరంబుగా నతని సైరిభనాథుని వ్రేసి వాని ను ద్దండతఁ గిట్టి నేలఁ బడఁ దన్నిననాకు సమానుఁ జూపుఁడా.

⁠ 1477

చ.⁠

వననిధినాయకుండు మును వారక పాశము మీఁద వైవ [1]దా నన వల వైచి వాని జతనంబుగ మద్రథకేతుయష్టితో డన తగులంగఁ గట్టి వికటభ్రుకుటీకుటిలాస్యవిస్ఫుర ద్దనుజులు సేయుతర్జనలఁ దాలిమి దూలఁడె నిర్విచేష్టుఁ డై.

⁠ 1478

చ.⁠

బెగడక శూల మెత్తుకొని భీమతరంబుగ నోర మంటలుం బొగలును గ్రమ్ముదేర మును బోరన మృత్యువు వచ్చి తాఁకినన్ దిగు లొదవించి పెద్దగదఁ ద్రిప్పుచు నొంచి ధర్మిఁ గూల్చి పె ల్లుగ నెడలించి నాలుక విలూనము సేయక కాచి పుచ్చితిన్.

⁠ 1479

క.⁠

సుగ్రీవుని దగ నొంచి య, సుగ్రీవుం జీయువాఁడ సుదృఢాస్త్రములన్ [2]నిగ్రీవునిఁ గాఁ జేసెద, నుగ్రాహవసంప్రధారణోత్సాహమునన్.

⁠ 1480

వ.⁠

అని రణవ్యగ్రాయమానచేతస్కుం డై.

⁠ 1481

సీ.⁠

చండభానుప్రభామండలంబులఁ బోలు, కుండలంబులచేతఁ గొమరు మిగిలి దిగ్దంతికరగండదీర్ఘహస్తంబునఁ, గమనీయమణిమయాంగదము లమరఁ దపనీయగిరితటవిపులవక్షంబునఁ, దారహారంబులు దళుకు మిగుల నుదయాద్రిశిఖరసమున్నతశిరముల, దశకిరీటంబులు దనరుచుండఁ బరశుపట్టిసకరవాలపరిఘశూల, చక్రకార్ముకతోమరశక్తికుంత సాయకాదికసాధనసహితుఁ డగుచు, ననుపమేయత దశకంఠుఁ డొనరె నంత.

⁠ 1482

సీ.⁠

పక్వ మై పగిలెడు బ్రహ్మాండ మనఁ బటు, పటహనిక్వణము లుత్కటము గాఁగ ఘూర్ణమానార్ణవఘుమఘుమాయితము లై, భేరీనినాదముల్ బిట్టు మ్రోయ దట్టించులయభైరవాట్టహాసముక్రియ, శంఖనాదంబులు సరవి నిగుడ సంవర్తఘనముక్తచటులాశనులఁ బోలి, కాహళరవములు గలయఁ బర్వ సమరకౌతుకమునఁ జతురంగసేనలుఁ, దన్ను బలసి కొల్వ దశముఖుండు నురుజవంబుతోడ నుత్తరద్వారంబు, నందు వెడలుచున్నయవసరమున.

⁠ 1483

మ.⁠

వసుధామండలి సంచలించెఁ గలయం, వారాశి ఘూర్ణిల్లె నా కస మెల్లం బొరిఁ గప్పెఁ జీఁకటులు దిక్చక్రంబు గంపించె న శ్వసమూహంబులు మ్రొగ్గె మత్తకరటివ్రాతంబు దూలెన్ రథా త్తసమస్తాంగము భగ్న మై పడియె నుత్పాతప్రవేగంబుగన్.

⁠ 1484

మ.⁠

కురిసెన్ నెత్తురువాన మేఘగణముల్ క్రూరాశనిస్తోమముల్

⁠

1. దానన దలవైచి
2. విగ్రీవు నొందఁ జేసెద