పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/528

⁠

సమయఁజేసె విహగసముదయంబు.

⁠ 1368

తే.⁠

అమరవైరియు నటు కుబేరాస్త్ర మేయ, భానుకులదీపకుఁడు యామ్యకబాణ మేసె నడరి దివ్యశరంబులు నసుర వఱవఁ, బ్రతిశరంబుల నతఁడును బరిహరించె.

⁠ 1369

శా.⁠

చాపాభ్యాసవిశేష మిం పొదవ నుత్సాహంబు నాయోధనా టోపంబుం జలము నిలింపతతిచూడ్కుల్ చూఱపట్టన్ జయ వ్యాపారంబుల మించి యొండొరులదివ్యాస్త్రంబులం ద్రుంచుచుం గోపం బారగఁ బోరి రిద్దఱును దిక్కూలంకషధ్వాను లై.

⁠ 1370

ఉ.⁠

పెల్లుగఁ బెద్దసేపు రణభీషణలీలఁ జెమర్చి డస్సియు న్బల్లిదుఁ డైన రాజవరనందనుపై రణతాంతి మాన్పఁగా ఫుల్లసరోజగంధముల పొత్తు వహించుచు గంధవాహుఁడుం జల్లఁదనంబు మీఁద వెదక చల్లుచు నింపుగ వీచె మెల్పునన్.

⁠ 1371

శా.⁠

వి ల్లాకర్ణముగా వెసం దిగిచి మౌర్వీరావ మేపారఁగా భల్లంబుల్ పరఁగించి రోష మొదవన్ బ్రహ్మాండభాండంబు భే దిల్లన్ బెట్టగ నార్చి పేర్చి ప్రళయోద్వృత్తాంతకాకారుఁ డై మొల్లం బైనబలంబునం బొలిచె [1]సమ్మూర్ఛత్ప్రతాపంబునన్.

⁠ 1372

సీ.⁠

కడఁగి కానన మేర్చుకార్చిచ్చుకైవడి, మిగుల నుద్దతిఁ దనమేను వెంచి జయలక్ష్మివిహరణరశైలంబు లన నొప్పు, గలయంసములు దలకడచి పెరుఁగ మేరుసారం బగుమేటిచాపము దాల్చి, శక్రుచేఁ గొన్నయస్త్రంబు దొడిగి మూఁడులోకము లింక మోదించుఁ గావుత, మని పల్కి మఱియును మనములోన రామచంద్రుండు సద్ధర్మరతుఁడయేని, సీత సుచరిత్ర సాధుత్వశీలయేని వెలయ దైవంబుకృప నాకుఁ గలిగెనేని, యిది మహేంద్రాదిసురులకు హితమయేని.

⁠ 1373

క.⁠

అని దశరథభూవరనం, దనుఁ డేకాగ్రతఁ దనర్చి దర్పం బెసఁగం దనదృష్టి రాక్షసేంద్రుని, తనయునిపై నిలిపి యేసెఁ దచ్ఛరవరమున్.

⁠ 1374

వ.⁠

అదియును నిర్ఘాతసంఘాతపాతభయానకం బై ప్రచండచండకరశతావిర్భావం బై మణిచిత్రితపుంఖప్రభామండలమండితం బయి సుపర్ణోదీర్ణతూర్ణం బై ప్రళయ దహనదాహావహంబై మహావిషోదగ్రభుజంగరాజభీషణం బై యనేకముఖంబుల మండుచుఁ జదలును దెసలును బుడమియుం బగులం బఱతెంచి.

⁠ 1375

ఉ.⁠

అనుపమ మైనతేజము మహత్త్వమునున్ జవముం బ్రతాపముం దనరఁగఁ గ్రొమ్మెఱుంగు లొగి దట్టము లై తొరఁగంగ నుద్ధతిన్ గొనకొని హేమచారుమణికుండలమండిత మైనయింద్రజి త్తునితల తతక్షణంబున త్రుంచి ధరం బడఁగూల్చెఁ బెల్చనన్.

⁠ 1376

క.⁠

మొరసెన్ దుందుభు లత్తఱిఁ, బొరిఁ గురిసిరి పుష్పవృష్టి బృందారకులున్

⁠

1. సమ్మోదప్రతాపోగ్రుఁ డై.