పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/501

వానరులు లంకఁ గాల్చుట

క.⁠

ఏపునఁ గొఱవులు గొని లం, కాపురగోపురము లెల్ల కపులుం గోపా టోపమునఁ గదిసి యక్కడఁ, గా పున్ననిశాటకోటిఁ గడతేర్చి వడిన్.

⁠ 1129

క.⁠

తలుపులు తుత్తునియలుగా, బలువిడిఁ బడఁదాఁటి చొచ్చి పటువేగమునం బెలుకుఱఁ బట్టి వధించిరి, తల లూడఁగఁ బాఱ నెగిచి దౌవారికులన్.

⁠ 1130

చ.⁠

అదటునఁ గోట సొచ్చి కపు లార్చుచుఁ జిచ్చులు వైచి రెల్లచో నదె రథశాలలం గవిసె నగ్నులు ఘోటకశాల లెల్లఁ బె న్నదరులు దంతిశాల లటు లాకస మంటినమంట లాపొగల్ గదిసెను ధాన్యశాలలను గర్వ మడంగిరి పో నిశాచరుల్.

⁠ 1131

క.⁠

పొగులుచు మిడుఁగుఱు లెగయఁగఁ, బొగలు నభోంతరము నిండ భూరిజ్వాలల్ దెగిపడి దరికొనఁగ భుగుల్, భుగు లనుచుం గాలఁ జొచ్చెఁ బురిమందిరముల్.

⁠ 1132

ఉ.⁠

ఇంక బలీముఖుల్ బలసి రెక్కడిరావణుఁ డేటిలంక పొం డింకెను మేఘనాదునగ రీపెనుమంటలతోడిచిచ్చు ల భ్రంకషశాతకుంభశిఖరం బగుమోసలఁ గంటి రెట్లు నా వంకఁ జరింప దగ్ని యవి వారి విభీషణుపుణ్యగేహముల్.

⁠ 1133

ఉ.⁠

[1]శ్రీనుతమూర్తి యైనరఘుశేఖరుతేజముఁబోలెఁ బర్వుచున్ భానుసహస్రమండలవిభాసిసమగ్రతరప్రకాశుఁ డై మానుగ మింటితో నొఱయుమంటలు దిక్కులఁ గ్రమ్మ నుగ్రవై శ్వానరుఁ డేపుతో నెసఁగె వానరరోషసముత్థుఁడో యనన్.

⁠ 1134

మ.⁠

పొగ లెచ్చో నెగయుం గృశానుఁ డచటన్ భూమార్చి యై మండు మా నుగ భీతిల్లినవాఁడపోలెఁ [2]గదియు న్ము న్పారివాహాంగ మై తగ వూహింపక నాశహేతు వగుధూర్తవ్రాత మాత్మీయహా నిగ వర్తించునకాదె లోలుఁడు జగన్నింద్యుం డగుం జూడఁగన్.

⁠ 1135

క.⁠

వితతాగ్నిఁ గరఁగి పిండీ, కృతము లయినచారుకనకగేహంబులు వి శ్రుతహాటకగిరితటవి, చ్యుతఘనతరశిలలభంగిఁ జూడఁగ నొప్పెన్.

⁠ 1136

మ.⁠

కనదభ్రంకషతుంగసౌధములపైఁ గాంతాసమేతంబుగాఁ దనివోవన్ సురతోపభోగముల నిద్రాపారవశ్యంబుఁ బొం దినదైత్యేంద్రులు మ్రగ్గ నగ్ని వికసద్దీప్తోష్మలుం డై వెసం గనలెన్ రామునివాళిచందమున లంకాత్రాససంపాది యై.

⁠ 1137

సీ.⁠

ప్రళయకాలమునాఁడు బలువేది మేరువు, బహుభంగి వ్రక్క లై పడియెనొక్కొ సంవర్తసంభ్రాంతజలదముక్తంబు లై, మెఱుపులు గిఱిగొని మెఱసె నొక్కొ

⁠

1. ఈఘట్టమువఱకు హుళిక్కి భాస్కరకవివిరచితము. ఇది మొదలు కడవఱకు వేదగిరినాయనింగారి ప్రేరణమున నయ్యలార్యుఁడు రచియించినది.
2. నది మున్ను వారివాహంగమై, తగ వూహింపఁగ