Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/487

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


జొఱ దఱియంగఁ జొచ్చుగతి చొప్పడ వానరసేనఁ జొచ్చి పై
నఱిముఱి వైచుపాదపశిలావలిఁ బ్రాసము ద్రిప్పి తప్పిపోఁ
జఱుచుచు విస్ఫులింగములు సల్లుమొనం బొరిఁ దట్టిపుచ్చుచున్.

980


లయగ్రాహి.

[1]వ్రేటు భుజదండములఁ బోటు ఘనముష్టి నగకూటములఖండములవాటు లఱచేతం
జాటుగొన డగ్గఱువనాటభటులం దనదుపోటు మునుగాఁ బెలుచ గీ టడఁచుచుం బై
పాటుఁ దలపాటు నగపాటుఁ గనునాఖచరకోటి మది నచ్చెరువురపా టొదవ వీటం
బాటి గలపోటరుల మేటిగములం గదనపాటవము సెల్ల విటతాటనము సేయన్.

981


క.

మును కుంభకర్ణు నురవడిఁ, గనుఁగొని వడిఁ బాఱినట్లు కపు లధికభయం
బునఁ బాఱిరి సుగ్రీవుని, వెనుకకు నద్దాశకంఠి వెంటం దగులన్.

982


ఉ.

అప్పుడు భానుసూనుఁడును నంగదుఁ జూచి కుమార సైన్య మీ
చొప్పునఁ బాఱుచున్నయది చూచితె వీనిమదం బడంతు గా
కిప్పుడు నీవు నావుడు దినేంద్రుఁడు మేఘచయంబుఁబోలె నే
ర్పొప్పఁగ సేన వెల్వడి మృహోగ్రగతిం బఱతెంచి ముందటన్.

983


క.

నిలువఁబడి యోరి కడున, ల్పులఁ గొండఱఁ జంపి మనముతిలో గర్వింపన్
వల దిదె నాయుర మదె నీ, వలచేతం బ్రాస మెత్తి వైపు మనవుడున్.

984


తే.

అట్టహాసంబుతోఁ బ్రాస మలుకఁ బూఁచి, రక్కసుఁడు వైవఁ దన పెన్నురంబు బిట్టు
దాఁకి యది తుత్తునియ లయి ధరణిఁ బడినఁ, గేలి దోఁపంగ నవ్వి యవ్వాలిసుతుఁడు.

985


క.

వడి నెగసి హస్తతలమునఁ, బిడుగుగతిం జఱువ నెత్రు పె ల్లై గ్రుడ్డుల్
మిడిసి తల పగిలి తురగము, నడునాలుక గఱచికొని రణస్థలిఁ బడియెన్.

986


ఆ.

వాజి వడినఁ బడక వాఁడు పై లంఘించి, కఠినముష్టి మస్తకంబు వగులఁ
బొడువ నొడలు దడియగ వెడలునెత్తుటితోడఁ, దొడరు మూర్ఛ గవిసిక తోన తెలిసి.

987


క.

వాలితనూజుఁడు పిడికిట, వ్రీలఁగ వక్షంబుఁ బొడువ వెస రోఁజుచుఁ గీ
లాలము ముక్కున వాతం, గూల నతఁడు గూలి తన్నికొనుచుం జచ్చెన్.

988


వ.

అట్లు నరాంతకుండు గూలినం బ్లవంగపుంగవులు సిద్ధచారణాదులుం జెలఁగుచు
నంగదు నగ్గించునెలుంగులు నిశాచరులభయశోకారావంబులు భూనభోంతరా

  1. వ్రేటు భుజదండమునఁ బోటు ఘనముష్టి నగకూటమున ఖండమున వాటు నఱచేతం
    బోటుగొన దగ్గఱువనాటభటులం దఱటువాటు మునుగాఁ