Jump to content

పుట:భాస్కరరామాయణము.pdf/126

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

రిం కెవ్వ రుదకంబు లిచ్చెద రెవ్వ రె, ట్లరసెద రే నిట్టు లైనవార్త
వినినయప్పుడ ప్రాణముల్ విడువఁగలరు, మువ్వురముగూడ నీశిలీముఖమునందుఁ
దెగితి మేమని దైవంబు తెంపుఁ జెప్ప, నకట హా తల్లి హా తండ్రి యనుచు నడలె.

⁠ 181


చ.⁠

అడలఁగ నీతఁ డొక్కముని యక్కట పాపముఁ జేసితిం గదే
తొడిఁబడ బాణ మేయుటయుఁ దూఱఁగ నాటెనె యెప్పు డీతమం
'బెడలునొ చూడ నయ్యెడకు నెప్పుడు వోదునొ నాఁగఁ జంద్రుఁ డ
ప్పుడ పొడతెంచె నామనసుపోల్కిఁ బయోజము లు బ్బడంగఁగన్.

⁠ 182


వ.⁠

ఏ నత్తరంగిణి దాఁటి తత్తీరంబున.

⁠ 183


చ.⁠

విరిసినయజ్జటాభరము విన్ననిమోము దురంతవేదనం
బొరల ధరాపరాగమున బ్రుంగినయంగము గల్గి యమ్మహా
శర మటు దూఱ దుస్సహదశం గలశంబున నొత్తగిల్లి నె
త్తురు దొరఁగంగ నాతురతఁ దూలుచు నున్నమునీంద్రనందనున్.

⁠ 184


క.⁠

కనుఁగొని యుల్లము జల్లన, ధనువును బాణములు వైచి తడయక జలముల్
గొనివచ్చి మోము దుడుపఁగఁ, గనుఁగవ దెఱచుటయుఁ జూచి కడుభీతుఁడ నై.

⁠ 185


చ.⁠

అనఘ యెఱుంగ నేను మృగయాపరతంత్రుఁడ నై విధాతృశా
సనమున నింతఁ గంటి నిది సాహసకర్మము సంభవించె నా
ఘనతిమిరంబునప్పు డుదుకంబుల నీ విటు కుండ ముంప నా
నినదము హస్తినాద మని నెట్టన నేసితిఁ దప్పు సేసితిన్.

⁠ 186


వ.⁠

అనిన నమ్మునికుమారుం డల్లన యి ట్లనియె.

⁠ 187


మ.⁠

అడవిం దాపసవృత్తి నున్ననను నేయం గారణం బేమి నీ
యెడ నేయె గ్గొనరించినాఁడ నది దా నెట్లుండె నావార్తకుం
గొడు కొక్కండును బోయెనే యనుచు నాక్రోశించుచుం జత్తు ర
క్కడ నయ్యంధులు మూఁడుపాతకము లింకం జెందు నిన్నుం బలే.

⁠ 188


వ.⁠

అయినను నెఱుంగమిం జేసి యేసి తింతియ కాదు పశ్చాత్తాపంబునుం గలదు
గావున నిమ్మహాపాతకంబు నీకుం గాక యుండు ననుచుఁ బలికి పదంపడి.

⁠ 189


క⁠

బాణవ్యధచే మేనం, బ్రాణంబులు నిలువ లేవు బాణముతోడం
బ్రాణములు విడువఁ జన దో, క్షోణీశ్వర దీనిఁ బెఱుకు కొంకకు మింకన్.

⁠ 190


చ.⁠

మహితసమాధియోగమున మద్గురు లిత్తెఱఁ గెల్లఁ గాంచి దు
స్సహ మగుచున్న శోకమునఁ జాలఁ దపించి శపించి రేని యా
గ్రహపటురోషవహ్నిఁ గొని కాల్చు భవత్కుల మన్మహాటవిన్
దహనము పేర్చునర్చుల నుదగ్రతఁ గానన మేర్చు చాడ్పునన్.

⁠ 191


సీ.⁠

అదిగాన మునుముట్ట నచటికి నీకుండ, నుదకంబు కొనిపోయి మొదలు వారి
తృష్ణఁ దీర్చి యిబ్భంగిఁ దెగియు మీకొడు కట్టి, తప్పు సేసితి నని చెప్పు మింక

⁠