అనవుడుఁ దన్నుం గనుంగొని యజ్ఞవిద్య సాక్షేపంబుగా నిట్లనియె.
మొదలు నక్రియుం డగుపురుషున కీశ్వరత్వం బెక్కడిది భవచ్ఛేదన
సామర్థ్యంబు సత్కర్మంబునకుం గలదు గాని వస్తువిచారంబు బుద్ధికి లేదు
గావున నతండు భవచ్ఛేదనకరంబు లైనసత్కర్మంబులు శాంతమన
స్కుండై చేసి నూఱేండ్లు బ్రతకవలయు నట్లు గావున నప్రయోజంబై న
నీమతంబు మా కసమ్మతంబు నీకుం గనుకఁ గొన్నిదినంబు లిచ్చట నుండఁ
దలంపు గలదేని కర్తయు భోక్తయునైన పురుషునిం బ్రశంసింపుచు నుండు
మని పలికె ననిన వివేకుండు వికవిక నవ్వి హోమధూమశ్యామలితనయన
యైన యజ్ఞవిద్య దుష్ప్రజ్ఞత్వంబునుం గుతర్కత్వంబును నేమని చెప్పెడిది
స్వభావంబున నచంచలంబగు లోహంబు దానచేతనం బయ్యుఁ జుంబక
పాషాణసన్నిధానంబునం గదలు కరణి నస్వతంత్ర యగుమాయ యీ
శ్వరదృష్టి ప్రేరితయై చేష్టించి జగంబులు కల్పించుచుండు నిట్టి యీశ్వ
రునిమహిమ తమోంధు లయినవారలు గానలేరు. కర్మంబులచేత నజ్ఞా
