పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/159

⁠

బున లేదు సవతులు సైతము నిచ్చల మచ్చరింపక నిచ్చలుం బొరపొ చ్చెము లేనిమచ్చికలం గూడిమాడి యున్నవారు నీ విప్పు డీనిదురదేరు కన్నుల చన్నెలతోడి చెన్నులమోవికెంపుల మేనిసొంపులు నరవిరిబా గునై వెడవెడ నందియలు మొరయ నెడనెడ నడుగులు తడఁబడ నడుచుతీరు గనుంగొని మహామోహుండు మానసంబున ననుమానపడునో యని శంకించెదననిన మిథ్యాదృష్టి విభ్రమావతిం గనుంగొని.

⁠ 69

క.⁠

పురుషుల మదులనె తిరిగెడు తరుణులుఁ దమమగలమనసు తమచూపులనే కరఁగింప నోపుసతులును నరయఁగ నెట్లున్న నేమి యని డగ్గఱఁగన్.

⁠ 70

సీ.⁠

మొరయు మేఖలతోడి గురునితంబభరంబు                           మందయానమునకు నందమొసఁగఁ జెదరు క్రొమ్ముడివిరుల్ చెరుపుకోఁ జనుఁగ్రేవఁ                           బ్రబ్బి నఖాంకముల్ బయలఁబడఁగఁ గలువదండలఁ బోలుగలికిచూపులసోయ                           గంబున మనసు చీకట్లు కొలుప లీల నల్లన వీచుకేలుఁదమ్ములరత్న                           కంకణంబులు గల్లుగల్లు మనఁగ

⁠

గీ.⁠

వచ్చెఁబో యిదె నాప్రాణవల్లభ యని తన్నుఁ గనుఁగొనుమోహుపాదముల కెరఁగి సిగ్ గులేనవ్వువెన్నెలఁ జిన్నమోము చెంగలింపంగ నున్న నాస్తికతఁ జూచి.

⁠ 71

క.⁠

వలుదకుచంబుల నఖములు నలియఁగ ననుఁ గౌఁగిలించి నాతొడమీఁదన్ జెలువా! కూర్చుండుము నే నెలమి వహించెద నుమామహేశ్వరులీలన్.

⁠ 72