పుట:ప్రబోధచంద్రోదయము.pdf/154

⁠

కావునఁ గురుక్షేత్రంబున విద్యాప్రబోధచంద్రు లుదయింతురన్న సంది యంబు దేవరడెందంబునఁ గలలోనైన నిలుపవల దనిన మోహుండు తాదృశంబైన తీర్థంబు వ్యర్థంబు చేసి మదర్థంబు ప్రయాసపడితిరని సంత సించినఁ జార్వాకుండు దేవా! యింక నొక్కవిన్నపంబు విన్నవింపం గలదు. మహాప్రభావయగు యోగినియోర్తు కలిచేత నిశకలితప్రచార యయ్యె నైనను దదనుగృహితులైనవారల మాకుఁ దేఱిచూడ నశక్యంబు దానికిఁ బ్రతివిధానంబు దేవరచేతంగాని కాదనిన మహామోహుం డాత్మగ తంబునఁ గొండొకసేపు చింతించి యామహాయోగిని విష్ణుభక్తియది సదా మాతోడి కొఱకొఱ మానదు కటకటా! దాని నెన్నఁడును సాధింపలేక పోయితిమని తలంచి యాచార్వాకుని విలోకించి కామక్రోధాదులముందఱ దీనిపని యేమి యున్నయది యొక్కటి కొంచెపుఁబగఱనైన నుపేక్షం పక హెచ్చరిక గలిగి శీఘ్రంబ త్రుంపవలయుఁ గాలంబునఁ ద్రుంచ కుండఁ బోవిడుచుట కొఱగాదు వినుము.

⁠ 48

క.⁠

అఱకాలున విఱిగినములు కుఱుచైనను బిదపఁ జీము కూరిచెడుగతిన్ దఱిఁ జెఱుపమిఁ గొంచెపుఁబగ కఱకరి నరికట్టి పిదపఁ గడు నొప్పించున్.

⁠ 49

క.⁠

అని కామక్రోధాదుల గనుఁగొని యావిష్ణుభక్తి గడుపిల్లది దా నిని మీరు సావధానం బున గెలువఁగవలయు ననుచు బోధింపంగన్.

⁠ 50

క.⁠

ఆలోన బత్రహస్తుఁడు కాలరివాఁ డొకఁడు మోహుఁ గని సాగరతీ రాలయపురుషోత్తమదే వాలయనిలయమదమాదు లనిపిరి నన్నున్.

⁠ 51

గీ.⁠

అనుచు మనవిపత్ర మర్పింపఁ దత్పత్ర మునకు నిడిన లక్కముద్రఁ జూచి

⁠