పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/86

54

పద్మపురాణము

చ.⁠

మెర మెర యేల నీకు! హరిమిత్రసుతుండు సుమిత్రుఁ డుత్తమ స్థిరమతిఁ బొల్చు నొక్కరుఁడు చెచ్చెర నాతని మైత్రిఁగూడి భా సురమగు వేడ్కతో యమునఁ జొచ్చి నయంబున మాఘమాససం కరదివసద్వయంబు నవగాహనము సేసితి తజ్జలంబులన్.

⁠ 58

వ.⁠

తత్ప్రభావంబునం జేసి యొక్కస్నానఫలంబున నీపాపంబు వొలిసె, మఱియు నొక్కట [1]దేవలోకసౌఖ్యంబు సంభవించెఁ; గావున నీవు తత్సుఖం బనుభవింపుము. నీ యన్న యత్యంత పాతకుండు గావున నసివత్రభేదము[2]రాఘాతశిలాప్రహరణాది మహానరకదుఃఖంబులం బెద్దకాలం బనుభవింపఁ గలవాఁడని చెప్పిన యమదూతవచనంబులు విని దుఃఖహర్షంబులు మనం బునం బెనంగొని వికుండలుం డిట్లనియె.

⁠ 59

అ.⁠

అడుగు లేడుగూడ నడచినయంతన సఖునిగాఁ దలంచి సౌమ్యలీల నార్యులైన వార లాప్తుఁనిగాఁ జూతు రీవు నాకు సఖుఁడ వే విధమున.

⁠ 60

క.⁠

కావున సర్వజ్ఞుఁడ వగు నీవలన వినంగ [3]వలతు నిరయములం దా రే వెఱఁగు కర్మవశమున భావింపఁగ నెట్లు దుఃఖపడుదురు చెపుమా.

⁠ 61

వ.⁠

అనిన నతండు పాపరహితుండవైతివి కావున నీ చిత్తంబున ధర్మ రుచి జనియించి యడిగెదు నీ యడిగిన యర్థంబెల్ల సవిస్తరం బుగాఁ జెప్పెద దత్తావధానుండవై వినుమని యిట్లనియె.

⁠ 62

1. దేవసౌఖ్యంబు (ము)
2. మురరా (తి-హై)
3. వలయు (ము)