పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/62

30

పద్మపురాణము

చ.⁠

చని చని కాంచెనంత మునిసత్తముఁ డున్నతశృంగజాలమున్ జనిమరణాదిదూరగణశంకరధారణనిత్యశీలమున్ వినుతయశోవిశాలమును విశ్రుతదివ్యమహీజజాలమున్ వనజభవాదిదేవమునివర్ణితహేలము రౌప్యశైలమున్.

⁠ 138

ఆ.⁠

అనఘ! తన్మహీధ్రమునకుఁ బశ్చిమదేశ మున ననేకచారుకనకరత్న మయశిలాఢ్యమైన మణికూట మను గిరి కలదు తద్విశేషఘనత వినుము.

⁠ 139

ఆ.⁠

అంతరాంతరముల హైమరేఖాంకిత మై సమస్తనిలయమైన యద్రి మెరసియుండుఁ జూడ మృదుతటిల్లతికాస మేతమైన నీలమేఘ మనఁగ.

⁠ 140

క.⁠

శిరము వినీలంబై మొద లురుకాంచన [1]మయతఁ దేఱి యొప్పు మహీభృ ద్వర మమలపీతవస్త్రం బరుదుగ ధరియించునట్టి యచ్యుతుభంగిన్.

⁠ 141

ఆ.⁠

[2]దివ్యవృక్షములును దివ్యౌషధంబులు గలయ బెరసి యద్రి పొలుపుమీఱి రాత్రులందు మిగులఁ బ్రజ్వరిల్లుచు లీలఁ జెలఁగు దావదహనశిఖరివోలె.

⁠ 142

వ.⁠

మఱియునుం దదీయకమనీయతటమకుటస్థితవిద్యాధరబృందం బును గుహాగృహసమాసీనాంతర్నియమితమరుదనేకపరమయోగి నికాయంబును మందారకుసుమామోదసురభీకృతదశదిశాభాగం బును పారావతచకోరకీరమయూరమరాళప్రముఖనిఖిలవిహగ

⁠

1. సానుతతుల నొప్పి ..... ధ్వరము ఘనపీత ... ధరించి యున్న (హై)
2. దీప (తి)