పుట:పంచతంత్రి (భానుకవి).pdf/28

వ.⁠

అమ్మహానగరమ్మున కధీశ్వరుండగు సుదర్శనుండు.

⁠ 46

సీ.⁠

తనదృష్టి యష్టదిగ్దళమహీమండల                     పద్మాంతరస్థమై పరగుచుండ తన రూప మంగనాజనమానసములకుఁ                     బంచశిలీముఖభ్రాంతిఁ జేయ తన కీర్తిసతి జగత్రయరమణీయసౌ                     ధాభ్యంతరమ్ముల నాడుచుండ [తన ప్రతాపాగ్ని శాత్రవకానన నమ్ముల]                     పై, ననారతమునుఁ బ్రజ్జ్వలింప

⁠

గీ.⁠

గంధగజగోత్రభూమిభృత్కచ్ఛపాహి పాల [కిటిరాట్]ధురంధరబాహుభీమ శక్తి సంపదఁ బెంపొంద, సత్యనిరతిఁ బొలిచె ముందటిరాజులఁ బోలి యతఁడు.

⁠ 47

వ.⁠

అంత నమ్మహీవల్లభుం డొక్కనాఁడు సమస్తవిద్యావిధిజ్ఞులగు తిథిజ్ఞులును నధికతరప్రబంధనిస్తంద్రులగు కవీంద్రులును, అఖిలపురాణపారీ ణులగు పౌరాణికులును పరరాజరాష్ట్రవిభేదననీతితంత్రజ్ఞులగు మంత్రు లును, నిజకృపాపాత్రులగు నుత్తమక్షత్రియులుసు, గొలువం బేరోలగం బుండి తన కుమారులు నీతిశాస్త్రపారంగతులు గాకుండుటకు హృదయం బున విషాదంబు నొంది సభాజనమ్ములు విన నిట్లనియె.

⁠ 48

చ.⁠

అలఘుకళావివేకవిభవాదులఁ బెంపగు సూనుఁ డేక్రియన్ గలుఁగడ యేని, భార్యఁ దన కౌఁగిలి జేర్పకయుంట మేలు ము న్నలిగి ఋతుప్రసంగతుల నంటక యుండిన మేలు, గర్భమై పొలిసిన, వంధ్యయై, రమణి పుట్టిన మేలు ధరాతలమ్మునన్.

⁠ 49

క.⁠

ఘనవిద్వాంసుఁడు ధార్మికుఁ డును గాకుండినఁ దనూజుఁడు ధరిత్రిన్ గ ట్టని పిదుకని మొదవుం బో లినవాఁ డరయంగ సూక్ష్మలిఖితాచార్యా!

⁠ 50