పుట:పంచతంత్రి (భానుకవి).pdf/107

⁠

ఛాగ మచ్చట విడువడె! శఠులవలన, ననినఁ గాకేంద్రుఁ డెట్లని యడుగ, నతఁడు.

⁠ 65

మ.⁠

అవనీదేవుఁ డొకండు మున్న జముఁ గ్రత్వర్ధమ్ము గొంపోవ, ధూ ర్తవితానం బది సూచి యాతనిపిఱుందం బోయి యోమూఢ! నీ వవమాన్యుండవు మాకుఁ, గుర్కురము నాహ్లాదంబు పెంపారఁ గ ష్టవిచారమ్మునఁ బట్టినాఁడవని హాస్యం బెంతయుం జేసినన్.

⁠ 66

వ.⁠

అమ్మహీదేవుండుసు వృథాపరిశంకితహృదయుండై యెద్ది యైనను నింద్యంబగు వస్తువు నశుభావహంబగునని తనచేతి ఛాగమ్ము [నట విడిచి] స్నానమ్ము సేయ నేటికిం జనిన, నద్ధూర్తులచే నది భక్షింపఁబడియె. అట్లు గావున బహుజనోపాయంబువలన నొక్కండు మోసం బందునని, సకలో పాయమ్ములు మేఘవర్ణున కెఱింగించి, యెవ్విధంబుననైన ఘూకప్రభుం బొరి గొందునని నిజశరీరమ్మునీఁకలు బెఱికికొని, మున్ను మృతిఁబొందిన వాయ సమ్ముల రుధిరంబు లవయవంబులం బూసికొని, యవ్వల సమీపమ్మున నుండె, నయ్యవసరమ్మున,—

⁠ 67

గీ.⁠

అపరగిరి ధాతుశిల జారెనన్నకరణి ద్యుమణి గ్రుంకంగ నెఱసంజ [ద్రుత] మ [హీని] పాతమున [నైన] బహు[తరోద్ధూ]తధూళి పటలమో! యన వర్ణింపఁ బరగె మింట.

⁠ 68

గీ.⁠

అపుడు ఘూకమ్ములెల్లఁ ద న్నాశ్రయింప వటముపైనుండి విమతుండు వాయసముల వెదకి పొడగానకున్న నవ్వేళజి...... ..........తలపోసి మది చిరంజీవి యచట.

⁠ 69

క.⁠

ఆరంభరహితులకునున్ గారణమురు బుద్ధియనెడి ఘననాదము, దు ర్వారముగ జేయఁ గౌశిక వారము విని వచ్చి కడుజవమ్మున నటకున్.

⁠ 70

సీ.⁠

అపుడు దన్నంటుక యాగూబలెల్లను                     ధృతిఁ బతివద్దికిఁ దెచ్చుటయును

⁠